به میزبانی دانشگاه فرهنگیان استان بوشهر
از «حسین نوری فیروزی» شاعر محلی سرا و پژوهشگر ادبی بوشهر تجلیل شد

عبدالمجید زنگویی شاعر و پژوهشگر ادبی در این آیین با تأکید بر نقش شاعران در حفظ زبان مادری گفت: حسین نوری فیروزی با سرودن اشعار محلی و بازتاب احساسات، عواطف، اصطلاحات و نمادهای بومی در آثار خود، در ماندگاری زبان و فرهنگ بوشهر نقش ارزشمندی ایفا میکند. وی اظهار کرد: شاعر زمانی ماندگار میشود که احساسات، شیوه تفکر، اندیشهها و خواستههای مردم روزگار خود را درک کند و متعهدانه در شعرش بازتاب دهد؛ در چنین شرایطی است که نام شاعر در ذهن و زبان مردم باقی میماند. زنگویی با اشاره به سابقه استفاده از واژگان و گویشهای بومی در شعر فارسی افزود: شاعران بسیاری از جمله سعدی، حافظ، ملکالشعرای بهار و شهریار از واژگان بومی در آثار خود بهره بردهاند و در ادبیات معاصر نیز منوچهر آتشی با استفاده از نمادها و نشانههای تاریخی و فرهنگی منطقه، بخشی از هویت جنوب را در شعر خود بازتاب دادهاست. این پژوهشگر ادبی ادامه داد: در کنار این شاعران، گروهی از سرایندگان نیز با بهرهگیری از زبان مادری و بیان احساسات و خواستههای مردم، برای حفظ گویشهای محلی تلاش میکنند؛ چراکه زبان در گذر زمان دستخوش تغییر میشود و حتی شیوه سخن گفتن نسل امروز بوشهر با نسلهای پیشین تفاوت دارد. وی با بیان اینکه زبان بخشی جداییناپذیر از فرهنگ هر جامعه است، تصریح کرد: حفظ زبان مادری و جلوگیری از فراموشی و زوال آن، مسئولیتی فرهنگی است که شاعران در این زمینه نقش مهمی بر عهده دارند. زنگویی با اشاره به جایگاه حسین نوری فیروزی در این عرصه گفت: این شاعر با سرودن اشعار محلی و توجه به اصطلاحات، احساسات، عواطف، مسائل اجتماعی و گاه موضوعات تاریخی و نمادهای بومی، به حفظ و انتقال فرهنگ و زبان مادری کمک میکند. حسین نوری فیروزی در حفظ و ماندگاری زبان مادری بوشهر نقش مهمی دارد وی افزود: چاپ ۲ اثر از حسین نوری فیروزی در کنار سالها تلاش و سرودن اشعار محلی، بخشی از کوششهای او برای ثبت و ماندگاری این میراث فرهنگی است و آثارش میتواند برای همیشه در ذهن و زبان مردم باقی بماند.
مجری و گوینده بوشهری نیز با تأکید بر نقش حسین نوری فیروزی در معرفی و تثبیت گویشهای رایج در استان بوشهر گفت: اشعار، ترانهها، متلها،ضربالمثلها و روایتهای محلی این شاعر، پشتوانه ارزشمندی برای برنامهسازان رادیو و تلویزیون و گروههای موسیقی محلی این استان است. شاهین بهرامنژاد اظهار کرد: بخشی از اشعار و سرودههای این شاعر در کتابهای «مثل بوی تاره» و «دغاله» منتشر شده، اما شمار زیادی از ترانهها و اشعار او که در برنامههای رادیویی و تلویزیونی مورد استفاده قرار گرفتهاند، همچنان در ذهن و خاطره مردم جای دارند و هنوز به چاپ نرسیدهاند. وی افزود: بسیاری از گروههای موسیقی فولکلور بوشهر که در جشنوارههای داخل و خارج از کشور اجرا دارند، برای معرفی فرهنگ و هنر منطقه به اشعاری ارزشمند نیازمند هستند و سرودههای حسین نوری فیروزی در درخشش این گروهها نقش مؤثری ایفا میکند. حسین نوری فیروزی در حفظ و ماندگاری زبان مادری بوشهر نقش مهمی دارد
معاون فرهنگی دانشگاه فرهنگیان بوشهر گفت: شخصیتها و مفاخر فرهنگی، ستونهای نگهدارنده هویت فرهنگی و ملی هستند و معرفی آثار و اندیشههای آنان به نسل جوان و دانشجویان اهمیت ویژهای دارد. وی با اشاره به رسالت فرهنگی و اجتماعی دانشگاه فرهنگیان اظهار کرد: یکی از وظایف این دانشگاه، شناسایی، معرفی و پاسداشت شخصیتها و مفاخر فرهنگی استان بوشهر است تا جوانان و دانشجویان با فرهنگ و هویت بومی، ملی و ایرانی خود بیشتر آشنا شوند. حیدر امیری با اشاره به اهمیت نقش مفاخر در حفظ هویت فرهنگی و ملی افزود: به تعبیر استاد تاریخ، دکتر شیرین بیانی، هویت فرهنگی همچون خیمهای بزرگ است که برای استواری به ستونها و تیرکهایی نیاز دارد و مفاخر و شخصیتهای فرهنگی همان ستونهایی هستند که این خیمه را پابرجا نگه میدارند. حسین نوری فیروزی در حفظ و ماندگاری زبان مادری بوشهر نقش مهمی دارد وی ادامه داد: بر همین اساس، پاسداشت مفاخر فرهنگی و شخصیتهای محلی و ملی، وظیفهای مهم است و دانشگاه فرهنگیان نیز به این موضوع توجه دارد و در همین راستا تاکنون برنامههای متعددی برای بزرگداشت چهرههای فرهنگی، علمی و هنری استان برگزار کردهاست.
معاون فرهنگی دانشگاه فرهنگیان استان بوشهر با اشاره به جایگاه حسین نوری فیروزی در عرصه فرهنگ و هنر استان گفت: وی از جمله شخصیتهای چندوجهی فرهنگی و هنری بوشهر است که در زمینههای مختلفی از جمله تئاتر، فیلمنامهنویسی و ورزش فعالیت داشته، اما آنچه جایگاه او را برجستهتر میکند، سرودن اشعار محلی و بومی و بازآفرینی ادبیات عامه و فرهنگ فولکلور استان بوشهر است. حسین نوری فیروزی در حفظ و ماندگاری زبان مادری بوشهر نقش مهمی دارد حسین نوری فیروزی سال ۱۳۳۰ در کوی باغ زهرا در شهر بوشهر به دنیا آمد و دورههای دبستان و دبیرستان را در این شهر به پایان رساند. وی از سال ۱۳۴۲ به سرودن شعر روی آورد و به دلیل علاقهای که به گویش زبان مادری خود داشت، گاهی سرودههایی به این گویش را نیز در دفتر شعرش میگنجاند.
نوری فیروزی در اینباره میگوید: «در دوران سربازی، از طریق یک خواننده ترک به زندهیاد استاد شهریار معرفی شدم و در طول اقامتم در آذربایجان، دستکم هر دو هفته یکبار به حضور ایشان میرسیدم و از محضرشان بهره میگرفتم. استاد تأکید داشتند که با دیدگاهی جدیتر به سرودن اشعار محلی بپردازم. استاد شهریار معتقد بودند نسل آینده برای یافتن هویت خود به این اشعار نیازمند خواهد بود تا با استناد به آنها، خود را دقیقتر بشناسد و آثار نویسندگان، مدرک هویتی او خواهد بود. حسین نوری فیروزی با دلگرمی بیشتری از سال ۱۳۵۳ سرودن شعر به گویش محلی را آغاز کرد که حاصل آن انتشار دو کتاب با نامهای «دغاله» در سال ۱۳۷۳ و «مثل بوی تاره» در سال ۱۳۸۵ و تولید یک آلبوم صوتی با عنوان «از قطره تا دریا» است. حسین نوری فیروزی در حفظ و ماندگاری زبان مادری بوشهر نقش مهمی دارد وی از سال ۱۳۶۴ بهعنوان نیروی پارهوقت به رادیو بوشهر راه یافت و به عضویت شورای شعر و موسیقی این سازمان درآمد. فیروزی همچنین در بازسازی یزلههای بوشهر نقش و فعالیتهای مهمی داشته است.

















نظر شما :