کرسی ترویجی عرضه و نقد ایده علمی «گفتمان علم و دین در سند تحول بنیادین آموزش و پرورش» در دانشگاه فرهنگیان استان ایلام برگزار شد

به گزارش روابط عمومی دانشگاه فرهنگیان استان ایلام؛ در ادامه سلسله برنامه های معاونت پژوهش و فناوری هفتاد و هشتمین کرسی ترویجی عرضه و نقد ایده علمی با عنوان گفتمان علم و دین در سند تحول بنیادین آموزش و پرورش به میزبانی دانشگاه فرهنگیان استان ایلام با حضور دکتر بهروز سپیدنامه، عضو هیات علمی دانشگاه ایلام به عنوان ارائه‌دهنده، دکتر معصومه بیات عضو هیات علمی دانشگاه فرهنگیان تهران و دکتر علیرضا صادق زاده عضو هیات علمی دانشگاه تربیت مدرس به عنوان ناقد به میزبانی دکتر رمضان پیری عضو هیأت علمی دانشگاه فرهنگیان ایلام برگزار شد. 

در این جلسه ابتدا دکتر رمضان پیری به معرفی ارائه دهنده، ناقدین و موضوع کرسی پرداخت و برگزاری کرسی را فرصتی برای اشتراک گذاری تجارب و دیدگاه های صاحب نظران و پژوهشگران مختلف دانست. سپس ارائه دهنده کرسی با بیان این مقدمه که سند تحول بنیادین آموزش و پرورش، یکی از اسناد معتبر برای ترسیم فرایند جامعه پذیری دانش آموزان است و لذا از آن انتظار می رود بدون تقلیل گرایی، به دو بعد علم و دین توجه نماید، پرسش اساسی موضوع کرسی را این گونه مطرح نمودند: موضع گفتمانی سند مذکور در مواجهه با علم و دین چیست؟ آیا گفتمان علمی به عنوان گفتمانی رقیب تلقی شده و در مواجهه با گفتمان دینی با غیریت سازی  به حاشیه رانده شده است؟ دکتر سپیدنامه در پاسخ به این سؤال اساسی گفت: سند تحول بنیادین در معرفی آرمان ها، اهداف، برنامه ها و راهکارهای ترویج علم بر خلاف زبان علم از واژگان نشان دار و استعاره های ارزشی استفاده نموده است و این امر سبب شده تا گفتمان علمی به گفتمان دینی مبدل شود. وی خاطرنشان کرد: سند تحول بنیادین، فرایند علم آموزی را مبتنی بر شیوه های قدیم تولید دانش و مدل کمبود، مدل نقصانی می داند و به شیوه های جدید تولید دانش، نظریه گیبونز و شبکه سازی التفات چندانی نکرده است.

در ادامه جلسه دکتر صادق زاده ناقد کرسی به ارائه دیدگاه های خود پرداخت و ادعای ارائه کننده مبنی بر تبدیل گفتمان علمی به گفتمان دینی را ناشی از عدم توجه ایشان به مبانی نظری سند تحول بنیادین که مبنای تمام سیاست گذاری ها، برنامه ریزی ها و تولید اسناد تحولی در نظام تعلیم و تربیت رسمی عمومی جمهوری اسلامی است، دانست. دکتر معصومه بیات هم با بیان اینکه مرکز ثقل ارائه حاضر بیشتر جایگاه علم به منزله علم تجربی در سند تحول بنیادین بوده است تا گفتمان علم و دین، پاسخ به این سؤال را ضروری دانست که آیا سند تحول بنیادین نگریستن به نسبت علم و دین را لازم دانسته است یا خیر؟ وی، در ادامه نتایج پژوهش دکتر سپیدنامه را قابل توجه و تأمل دانست و افزود: سند تحول آموزش و پرورش باید در یک بستر فلسفی کلانتر دیده شود.

دکترسپیدنامه با اشاره به مبانی روشی مورد استفاده در پاسخ به سؤال اصلی و اینکه تحلیل محتوا و تحلیل گفتمان روشی مبنتی بر مواجهه با متن است و نبرد، نبرد واژه ها است سند تحول بنیادین را به عنوان سندی که در سال 90 جهت اجرا ابلاغ گردیده است مرکز پژوهش خود دانست نه مبانی نظری تحول بنیادین در نظام تعلیم و تربیت رسمی عمومی جمهوری اسلامی ایران. در نهایت این کرسی علمی با جمع ‌بندی و دسته ‌بندی مباحث از سوی دبیر علمی کرسی دکتر رمضان پیری پایان پذیرفت.