وقتی رسانه میدان جنگ می شود؛ نگاهی از منظر سواد رسانه به تحولات اخیر
بهروز زینلی، عضو هیات علمی دانشگاه فرهنگیان
در روزهایی قرار داریم که فضای اینترنت بینالمللی در ایران بهصورت لایهبهلایه در حال فعالسازی است؛ اما همزمان با این فرایند، آنچه با شدت و پیوستگی در حال فعالیت است، ماشین جنگ روانی دشمن است. ماشینی که مأموریت اصلی آن نه اطلاعرسانی، بلکه تولید ناامیدی، القای شکست، و تحمیل جنگ روانی و ذهنی بر جامعه ایران است. یکی از برجستهترین مصادیق این عملیات روانی در روزهای اخیر، آمارسازی هدفمند از کشتههای حوادث ۱۸ و ۱۹ دیماه است. ابتدا عدد ۱۲ هزار نفر مطرح شد، سپس ۳۶ هزار نفر و در نهایت، متنی منسوب به رضا پهلوی با ادعای کشته شدن ۵۰ هزار نفر منتشر شد؛ عددی که بهسرعت و هماهنگ در رسانههای فارسیزبان خارجنشین و رسانههای وابسته به آمریکا و رژیم صهیونیستی بازنشر شد. چرا «عدد» در جنگ روانی مهم است؟ برای درک اهمیت این اعداد، باید کمی به روزها و هفتههای قبل از ۱۸ دیماه بازگردیم و رفتار رسانهای و پیامهای منتشرشده از سوی رسانهها و اکانتهای وابسته به جریانهای اطلاعاتی غربی و صهیونیستی را مرور کنیم.
در برخی پیامها و تحلیلهای منتشرشده از رسانههای وابسته به موساد و رژیم صهیونیستی، صراحتاً از لزوم «نمایش رقص خون» سخن گفته میشد. حتی در برخی پیامها آمده بود که برای «اقدام بعدی»، به ۸۰۰ هزار کشته نیاز است. همزمان، مقامات و تحلیلگران آمریکایی و صهیونیستی بارها اعلام کردند که نیروهای موساد در میان معترضان حضور دارند. تا اینکه در ۱۸ دیماه، اعتراضات از مسیر طبیعی خود خارج شد و بهطور ناگهانی به رفتارهای خشن، غیرعادی و جنگ خیابانی تبدیل شد؛ رفتاری که از نظر الگوی عملیاتی، شباهت زیادی به اقدامات منافقین و داعش داشت.
این موضوع زمانی معنادارتر شد که شبکه رسمی منافقین اعلام کرد ۵۴۳ نفر از کشتهشدگان، نیروهای خود این جریان بودهاند. اعترافی که پرده را کنار زد در ادامه این تحولات، نتانیاهو اعلام کرد: «ما خیلی دیر متوجه قدرت رسانه شدیم و باید روی عملیات رسانهای بیشتر کار کنیم.» این جمله در حالی بیان شد که در واقع، تمام ابزارهای عملیات روانی و مهندسی رسانهای از ابتدا فعال بودند. اما بازگویی این اعتراف، نشان داد که جنگ ترکیبی رسانهای با تمام توان برای ناامید کردن جوانان ایرانی، تشویق به خشونت و سوق دادن جامعه به آشوب میدانی طراحی شده است. دروغسازی، حتی با مردگان در روزهای اخیر، سطح وقاحت رسانهای بهجایی رسید که حتی از افرادی که ماهها پیش فوت کرده بودند، از بلاگرها گرفته تا افراد عادی، بهعنوان «کشتهشدگان اغتشاشات» استفاده شد. خانوادهها بارها اعلام کردند که این افراد بر اثر تصادف یا ایست قلبی و ماهها قبل از حوادث اخیر فوت کردهاند. حتی مواردی وجود داشت که افراد زنده نیز در لیست کشتهها قرار داده شدند.
این یعنی پروپاگاندا هیچ خط قرمزی ندارد؛ هر چیزی که بتواند ضریب بدهد، مورد استفاده قرار میگیرد. هدف نهایی: جنگ تحمیلی جدید همزمان با تحولات میدانی آمریکا در خاورمیانه، تلاش برای تحمیل یک جنگ جدید به ایران نیز در دستور کار قرار گرفته است. در این میان، برخی کشورها یا صرفاً نظارهگرند و یا عملاً به جبهه شیطان کمک میکنند. در چنین شرایطی، مرور کلام شهید حاج قاسم سلیمانی بیش از همیشه معنا پیدا میکند: «اینجا حرم است، باید مراقب حرم باشیم.» تاریخ نشان داده است که این سرزمین بارها صحنه تکرار چنین فتنههایی بوده؛ از زمان پیامبر اکرم(ص)، امیرالمؤمنین(ع) و فرزندان ایشان، همواره صدای حق با هیاهو، شیپور دروغ و غوغاسالاری اصحاب شیطان پوشانده میشد تا نور دیده نشود.
امروز نیز همان الگو، با ابزار مدرن رسانهای تکرار میشود. وظیفه ما چیست؟ امام خمینی (ره) و رهبر معظم انقلاب اسلامی(مدظلهالعالی) بهروشنی فرمودند: «باید دروغ آنان را آشکار کرد.» امروز، رسانه خودِ میدان جنگ است. اگر کسی میل به حضور در این میدان دارد، وظیفهاش صرفاً افشاگری نیست؛ بلکه باید: 1. دروغ دشمن را آشکار کند 2. شرایط واقعی کشور را تبیین کند 3. دستاوردهای انقلاب اسلامی را بازگو کند 4. مقایسهای منصفانه میان ایران قبل و بعد از انقلاب ارائه دهد 5. امیدآفرینی آگاهانه و مسئولانه را در دستور کار قرار دهد جامعه، بیش از هر چیز، به آگاهی و امید نیاز دارد. تجربهای که نباید فراموش شود
تجربه نشان داده است هر زمان در برابر زورگویی ایستادهایم، زبان دشمن از تهدید به التماس تغییر کرده است. آخرین نمونه، جنگ تحمیلی دوازدهروزه بود؛ در روزهای پایانی، رژیم صهیونیستی از طریق واسطهها درخواست آتشبس کرد و با ورود آمریکا، این درخواستها تکرار شد. و امروز نیز، دست ما روی ماشه است. در پایان، امید آن داریم که همانگونه که رهبر معظم انقلاب(مدظلهالعالی) فرمودند: «انشاءالله بهزودیِ زود، خداوند احساس پیروزی را در دلهای همه مردم ایران رواج بدهد.» و این پیروزی، پیش از آنکه در میدان نظامی رقم بخورد، در میدان آگاهی، رسانه و ایمان ساخته میشود.