جهاد تبیین، مسئولیت حرفه ای معلم ایرانی
امیرعباس میرزاخانی
دانشجومعلمان عزیز دانشگاه فرهنگیان؛
رهبر معظم انقلاب در تبیین یک وظیفه راهبردی تصریح کردهاند: «جهاد تبیین یک فریضهٔ قطعی و فوری است»؛ فریضهای که مخاطب اصلی آن، جامعهٔ آگاه و اثرگذار است و در این میان، معلم آینده جایگاهی کانونی دارد. شما نه صرفاً دانشجو، که معماران ذهن و هویت نسلهای بعدی هستید.
جهاد تبیین، بهمعنای تعطیلکردن نقد یا نادیدهگرفتن کاستیها نیست؛ بلکه به تعبیر رهبر انقلاب، *«مقابله با تحریف و وارونهنمایی واقعیتها»*ست. معلمی که فردا در کلاس درس از تاریخ، جامعه و ایران سخن خواهد گفت، امروز باید بتواند میان اعتراض دلسوزانه و پروژهسازی بیرونی تمایز بگذارد.
دانشجومعلم عزیز؛
واقعیت این است که بخشی از آنچه امروز با شعار «نجات مردم» عرضه میشود، در اسناد رسمی اندیشکدهها و محافل تصمیمسازی خارجی، با هدف تضعیف مؤلفههای قدرت ایران تعریف شده است:
از فشار حداکثری و تحریمهای فلجکننده—حتی در اوج کرونا—تا عادیسازی ایدهٔ جنگ، ناامنسازی و فروپاشی انسجام ملی.
هیچ تجربهٔ تاریخی معتبری نشان نمیدهد که تحریم، محاصره و تهدید نظامی، به رفاه ملتها انجامیده باشد.
جهاد تبیین یعنی یادآوری این حقیقت ساده اما حیاتی که قدرتهای خارجی، خیرخواه استقلال ایران نیستند؛
جنگ، کلید آبادانی نمیآورد؛
و تضعیف دولت–ملت، ایران را به آزادی نمیرساند، بلکه آن را در معرض تجزیه، تروریسم و طمع همسایگان قرار میدهد.
اینها موضوعات انتزاعی نیستند؛ مستقیماً به امنیت خراسان، بلوچستان، خوزستان، کردستان و تمامیت ارضی ایران مربوطاند.
دانشجومعلمان گرامی؛
دانشگاه فرهنگیان، محل تربیت کسانی است که قرار است «روایت رسمی» نسل آینده را بسازند. اگر روایت شما آگاهانه نباشد، روایتهای تحریفشده جای آن را خواهند گرفت. به همین دلیل است که جهاد تبیین، پیش از آنکه یک شعار سیاسی باشد، وظیفهای حرفهای و اخلاقی برای معلم ایرانی است.
حضور آگاهانه شما در بزنگاههای ملی—از جمله راهپیمایی ۲۲ بهمن—نه از سر تشریفات، بلکه اعلام موضعی روشن است:
ما منتقدیم، اما ایران را تضعیف نمیکنیم؛
مطالبهگریم، اما همصدا با تحریمگر و جنگطلب نمیشویم.
جهاد تبیین از کلاس درس آغاز میشود،
اما در لحظههای سرنوشتساز، در انتخاب آگاهانهٔ جای ایستادن معنا پیدا میکند.