بیانیه دانشگاه فرهنگیان در پاسخ به بیانیه سخیف دانشگاه الازهر
بسم الله الرحمن الرحیم
سپاس و ستایش مخصوص پروردگار جهانیان و درود و سلام بر برترین پیامبران و فرستادگان، حضرت محمد (ص) و بر خاندان پاک و اصحاب برگزیدهاش باد.
دانشگاه الازهر - که خدایش به راه راست هدایت کند - بیانیهای صادر کرد و در آن به شدت عملیات نظامی ایران علیه رژیم صهیونیستی را محکوم و آن را «تجاوزات غیرموجه به همسایگان» توصیف کرد. این بیانیه، خواه از روی عمد یا سهو، بستر و مقدمات تجاوز را نادیده گرفته و از صدها مورد نقض و تجاوز مکرر آمریکا و رژیم صهیونیستی به خاک و حاکمیت ایران چشمپوشی کرده است که اوج آن، هدف قرار دادن مستقیم خاک ایران در این ماه مبارک بود.
متأسفانه دانشگاهی با این جایگاه رفیع در بیانیه خود به روایت اشغالگر گرایش پیدا کرده، دفاع مشروع از خود را «تجاوز» مینامد و فراموش کرده که آنچه ایران انجام داد، پاسخی قاطع به تجاوز آشکاری بود که تأسیسات حیاتی ایران، خانههای مردم بیگناه و ملت بیدفاع را هدف قرار داد و در چالش آشکار با تمام قوانین بینالمللی و موازین انسانی صورت گرفت.
قلمهایی که به دنبال حقیقت نیستند، عادت دارند اطلاعات خود را از روایتهای فاسقان آمریکایی و صهیونیست و ابزارهای تبلیغاتی آنان دریافت کنند و سپس به نام دین و علم سخن بگویند. بیانیه الازهر نیز چنین کرد و با استناد به آیات قرآنی و احادیث نبوی در جایگاه نامناسب، مشروعیتی دروغین به موضعگیری سیاسیای بخشید که هیچ نسبتی با انصاف ندارد و این آیه شریفه را نادیده گرفت: «ای کسانی که ایمان آوردهاید، اگر فاسقی خبری برای شما آورد، تحقیق کنید، مبادا ناآگاهانه به گروهی آسیب برسانید و از کرده خود پشیمان شوید» (سوره حجرات، آیه ۶).
آیا علمای الازهر پیش از صدور این بیانیه، صحت اخبار رسیده را بررسی کردند؟ یا بر اساس آنچه که شیپورهای تجاوز از طریق فریب و تحریف منتشر کردند، عمل نمودند؟ دفاع از مقدسات و خون انسانها نه با طرفداری از متجاوز صورت میگیرد و نه با صدور بیانیههایی که میان مقاومت مشروع و تروریسم نکوهیده خلط میکنند. اسلام که به صلح دعوت میکند، نه به خواری فرمان میدهد و نه به رها کردن جنایت تجاوز بدون پاسخ. از این رو توجه ویژه به نکات زیر ضروری است:
۱. یادآوری حق دفاع مشروع در ماه روزه. خدای متعال در قرآن کریم میفرماید: «پس هرکس به شما تجاوز کرد، به همان اندازه که بر شما تجاوز کرده، بر او تجاوز کنید و از خدا پروا داشته باشید و بدانید که خدا با پرهیزگاران است.» (سوره بقره، آیه ۱۹۴). ملت ایران که تجاوزگران آمریکایی-صهیونیستی ماه رمضان را برای تجاوز ظالمانه خود به آنها برگزیدند، در این ماهی که قرآن در آن نازل شد، دست خیانت و تجاوز به سویشان دراز شد و مدارس، بیمارستانها و منازل مسکونی آنها مستقیماً هدف قرار گرفتند، دشمن به بمباران شهرهای بیپناه ایران روی آورد. پس سکوت در برابر این تجاوز آشکار در ماه روزه و عبادت از کجاست؟ محکومیت کجاست برای کسی که حرمت ماه مبارک را با خون بیگناهان شکست؟
۲. در زمانی که مسلمانان ایران و دیگر کشورها روزها را روزه میگرفتند و شبها را به عبادت میپرداختند، هواپیماهای متجاوز آمریکایی-صهیونیستی شهرهای ایران را زیر بمباران گرفتند و کودکان، زنان و سالخوردگان را هدف قرار دادند. چه تناقض عجیبی! بر اساس کدام منطق اسلامی، به قومی در ماه قرآن تجاوز میشود و سپس همین قوم هنگامی که در دفاع از حریم و سرزمین خود، پاسخی محکم میدهد، محکوم میگردد؟!
۳. اشاره به جنایات رژیم صهیونیستی در فلسطین و غزه همزمان با جنگ رمضان. چگونه بیانیه الازهر از کنار آنچه در غزه و فلسطین در کشتار، تخریب و آوارگی - که در برابر گوش و چشم جهان رخ میدهد - در همین روزهایی که جبهههای نبرد شاهد رویارویی بیسابقه ایران با رژیم صهیونیستی است، به سادگی عبور میکند و حتی یک کلمه برای محکومیت این جنایت مداوم صهیونیستی که دههها ادامه دارد، نمییابد؟ مگر این خونی که در فلسطین ریخته میشود، خون مسلمانان نیست؟ مگر قدس شریف قبله اول مسلمین و سومین حرم شریف نیست؟ مگر آنچه امروز در غزه رخ میدهد، ادامه همان تجاوزی نیست که ایران در ماه رمضان با آن روبرو است؟
۴. ای علمای الازهر! به کدام گناه، صد و شصت و هشت دانشآموز در مدرسه «میناب» در روزهای آغازین رمضان کشته شدند؟ به کدام گناه، بیگناهان در بیمارستانها، خانهها و خیابانهای شهرهای «اصفهان»، «تبریز»، «شیراز» و «تهران» بر اثر تجاوز مکرر آمریکا و رژیم صهیونیستی در این ماه پربرکت به شهادت رسیدند؟ چگونه بر خون شیعه و سنی در یمن، عراق یا سوریه چشم میبندید، اما امروز بیانیه محکومیت علیه کسی صادر میکنید که در ماه عبادت و آمرزش از سرزمین و ناموس خود دفاع میکند؟
۵. جمهوری اسلامی ایران در طول بیش از چهار دهه، در خط مقدم حامیان قضیه فلسطین و مقاومت اسلامی بوده و لحظهای از حمایت از مظلومان در هر نقطه از جهان دریغ نکرده است. امروز نیز که در این ماه مبارک به تجاوز پاسخ میدهد، این کار را صرفاً در چارچوب قوانین بینالمللی و حق دفاع مشروع از خود انجام میدهد، نه از روی طمع به سرزمینی و نه تجاوز به همسایهای. این کشور از وجود و کیان خود دفاع میکند، پس از آنکه غاصب حریم مسلمانان را در سرزمین پاکی و عزت مورد تعرض قرار داد.
۶. دعوت به بازنگری در پرتو رویدادهای رمضان
از علمای محترم الازهر انتظار میرود که در منابع اطلاعاتی خود بازنگری کنند، به روایت اشغالگر به بهای خون مسلمانان گرایش پیدا نکنند و از جایگاه بلند خود وسیلهای برای توجیه تجاوز آمریکا و رژیم صهیونیستی به امت اسلامی در این ماهی که قرآن در آن به عنوان هدایت برای مردم نازل شد، نسازند. امت اسلامی یکپارچه چشم انتظار سخن حقی از شما در ماه حق است، نه سخن چاپلوسی که به بهای خون روزهداران عبادتپیشه خرید و فروش شود.
۷. ای علمای الازهر!
در بحبوحه این تجاوز ظالمانه به ایران در ماه مبارک رمضان، رهبر معظم انقلاب اسلامی، حضرت آیتالله العظمی امام خامنهای (رضوان الله علیه) از سوی نیروهای متجاوز صهیونیستی-آمریکایی مورد هدف مستقیم قرار گرفت. هر تحلیلگر منصفی میداند که هدف قرار دادن یک مرجع دینی با این جایگاه که امت اسلامی بر حرمت خون و آبروی او اتفاق نظر دارند، نقض آشکار تمام موازین دینی و بینالمللی است. در تمام ادیان آسمانی و قوانین موضوعه، شخصیتهای بزرگ دینی از حصانتی ویژه برخوردارند و تعرض به آنها که چراغهای هدایت امتاند، جایز نیست. آن هم اگر این هدف قرار گرفتن در ماه رمضان، ماه رحمت و آمرزش باشد! هدف قرار گرفتن رهبر معنوی یک امت بزرگ اسلامی، هدف قرار گرفتن تمام آن امت و تعدی به نمادهایی است که هویت اسلامی آنها را شکل میدهد. این متجاوزان فراموش کردهاند که مرجعیتهای بزرگ دینی در جهان، مانند پاپ در واتیکان یا شخصیتهای برجسته دینی در ادیان مختلف، از احترام و قداستی برخوردارند که حمایت از آنها را پیش از آنکه یک الزام قانونی باشد، به یک وظیفه اخلاقی و انسانی تبدیل میکند.
۸. تجاوز به هدف قرار دادن رهبر معظم انقلاب محدود نشد، بلکه تعدادی از شخصیتهای برجسته سیاسی و علمی ایران از جمله علما، اساتید دانشگاه و شخصیتهای ملی را نیز دربرگرفت. این اقدام با تمام مواثق بینالمللی که ترور رهبران دینی و سیاسی را ممنوع و هدف قرار دادن غیرنظامیان و دانشمندان را محکوم میکند، در تضاد است. این تجاوز آشکار حتی حصانتی را که رؤسای کشورها، پادشاهان و رهبران دینی در سراسر جهان از آن برخوردارند، نادیده میگیرد. اگر نیروهای متجاوز جرأت میکنند در ماه حرام، یک مرجع دینی و رهبر سیاسی با این جایگاه را هدف قرار دهند، دیگر چه حرمتی برای هیچ انسانی باقی خواهد ماند؟! سکوت نهادهای بزرگ دینی مانند الازهر در قبال این جنایت وحشتناک و عدم محکومیت هدف قرار گرفتن یک نماد بزرگ دینی اسلامی، آنها را در این جنایت هولناک شریک میسازد.
۹. چگونه الازهر از هدف قرار گرفتن یک مرجعیت بزرگ دینی شیعه چشم میپوشد و بیانیهی شتابزده خود را علیه کسی صادر میکند که از حریم و سرزمین خود دفاع مینماید؟ مگر مرجعیتهای دینی در همه مذاهب اسلامی مصون و درخور حمایت نیستند؟ مگر علمای الازهر در طول تاریخ خود بر حرمت خون و آبروی عالمان تأکید نکردهاند؟ پس چگونه امروز در برابر هدف قرار گرفتن مرجعی که نماینده عالیترین مرجعیت دینی برای میلیونها مسلمان جهان است و عمر خود را در خدمت به اسلام و مسلمانان سپری کرده، سکوت میکنند؟!
خلاصه سخن:
موضع جمهوری اسلامی ایران همواره بر پایه عزت، حکمت و مصلحت استوار بوده، دست خیر و صلح به سوی همه همسایگان خود دراز میکند ولی در دفاع از اصول و حقوق خود حتی در مقدسترین ماههای سال هیچ تلاشی را فرو نخواهد گذاشت. آنچه از نهادهای دینی ریشهدار انتظار میرود، این است که صدای حق باشند نه پژواک شیپورهای باطل.
و در پایان بدانید این جنگی که در ماه مبارک رمضان شعلهور شد، به خواست خدا با پیروزی مقاومت اسلامی ایران پایان خواهد یافت و رسوایی و پشیمانی برای کسانی خواهد ماند که حقیقت آشکاری را که جهل و تعصب بر چشمانشان پنهان نموده، نمیبینند.
همانگونه که پیروزی بدر در رمضان بود و فتح مکه در رمضان، پیروزی ایران مقاوم در جنگ ظالمانهای که در این ماه مبارک بر او تحمیل شده نیز نشانهای از نشانههای خداوند خواهد بود که در طول قرون روایت خواهد شد.
«و بگو: عمل کنید، به زودی خداوند و فرستاده او و مؤمنان، عمل شما را خواهند دید» (سوره توبه، آیه ۱۰۵)
دانشگاه فرهنگیان
جمهوری اسلامی ایران
فروردین1405 خورشیدی-شوال 1447هجری قمری - ۲۰۲۶ میلادی.