دیپلماسی مقاومت: استراتژی پایداری ایران در برابر چالش های جهانی

 «سلسله یادداشتهای کوتاه جنگ رمضان» اعضای هیئت علمی دانشگاه فرهنگیان 

 مصطفی غفاری، استادیار گروه زبان انگلیسی دانشگاه فرهنگیان استان قزوین
دیپلماسی مقاومت: استراتژی پایداری ایران در برابر چالش‌های جهانی

«دیپلماسی مقاومت»، مفهومی است که در سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران، به عنوان راهبردی متمایز در برابر فشارهای بین‌المللی، جایگاهی ویژه یافته است. این رویکرد، بر پایبندی به استقلال ملی، پاسداری از کرامت انسانی، و پیشبرد منافع کشور با اتکا به توانمندی‌های داخلی، به جای تسلیم در برابر اراده قدرت‌های خارجی، تأکید می‌کند. ریشه‌های این استراتژی را می‌توان در تاریخ پر فراز و نشیب مبارزات ملت ایران و تجارب آن در مواجهه با قدرت‌های استعماری و نظام سلطه‌ جهانی جستجو کرد.

در دوران معاصر، به ویژه پس از پیروزی انقلاب اسلامی، «دیپلماسی مقاومت» به عنوان یکی از ارکان اصلی سیاست خارجی ایران، مد نظر قرار گرفته است. هدف غایی این دیپلماسی، نه انزوا، بلکه حفظ حداکثر اقتدار ملی در مواجهه با تحریم‌های اقتصادی، تهدیدهای سیاسی و فشارهای بین‌المللی است. این راهبرد، ضمن بهره‌گیری هوشمندانه از ابزارهای دیپلماتیک، اقتصادی، و حتی دفاعی در جهت خنثی‌سازی تهدیدها، برای حفظ روابط سازنده و مبتنی بر احترام متقابل با دیگر بازیگران منطقه‌ای و جهانی نیز تلاش می‌کند. به عبارت دیگر، دیپلماسی مقاومت در پی آن است که از طریق نمایش اراده‌ ملی و توانایی‌های بومی، «قدرت چانه‌زنی» خود در برابر قدرت‌های برتر را افزایش دهد.

 مصطفی غفاری، استادیار گروه زبان انگلیسی دانشگاه فرهنگیان استان قزوین

 کانال اطلاع رسانی معاونت پژوهش و فناوری دانشگاه فرهنگیان
@farhangiyan8elmsanji