ماهیت وحدت در جامعه توحیدی

✍  دکتر یوسف مقدسی
عضو هیات علمی گروه آمورشی الهیات و معارف اسلامی دانشگاه فرهنگیان آذربایجان غربی

درجامعه توحیدی وحدت دستوری وامرانه نیست بلکه امری عقلانی است  وپیش ازآنکه مطلوبی دینی باشد ضرورت عینی است وحدت درنظام اجتماعی تداوم حاکمیت وحدت درنظام تکوین وتشریع است برای تحقق وحدت بایدتدبیرکردوفطرت را ازقوه به فعلیت درآورد.وحدت بوجودآورنده مدنیت است آنچه که درصدراسلام توانست عزت وکرامت به مدینته النبی ببخشد وعامل گسترش دین نوپای اسلامی درسرتاسرگیتی گردد مدیریت وحیانی پیامبر اکرم(ص) وانگیره صالح یاران وانصار تربیت یافته آن حضرت بودند که می دانستند برای رسیدن به هدف عالی وآرمانی، اتحاد ووحدت کلمه تنهارمزماندگاری است وحیات امت اسلامی وقوامش به آن بستگی دارد.برای ترویج وتبیین وحدت، ضرورت پرداختن به آسیب وموانع تفرقه ازبدیهیات است چراکه تاآسیبها وموانع شناخته نشوند وحدت شکل نمی گیرد و آثار وپیامدهای آن مورد تحلیل قرار نمی گیرد.نتیجه حاصله ازبررسی وتحلیل موانع که درتامل اولیه بیش از ده مورد آنها قابل احصاء هستندعبارت است ازاین که هرگونه نزاع،تفرقه ودودستگی به ناتوانی طرفهای درگیر می انجامد وراه رابرای تحلیل نبردها ونابودی و پذیرش ذلت وعذاب فراهم می کند.درمقابل،اتحاد وهمدلی عزت آفرین است وبطور کلی وحدت،فریضه اجتماعی وعامل تکامل فردوهم افزایی ومطابق فطرت وخلقت آدمی است.ترویج وحدت اسلامی معطوف به حذف مذاهب وریشه کن ساختن باورهای مذهبی واز میان بردن تمامی اختلافات وگرایش ها نیست بلکه معطوف به التزام مسلمانان به اصول اسلام است. وحدت اسلامی ناظر برهمکاری میان پیروان مذاهب اسلامی برپایه اصول مشترک،ثابت ومسلم اسلامی واتخاذ موضع یکسان به منظور تحقق اهداف ومصالح عالیه امت اسلامی وموضع متحددربرابردشمنان مسلمانان،ضمن احترام به تعهدات عقیدتی وعملی هرفرد مسلمان نسبت به مذهب خویش است.