جنگ رمضان نماد مقاومت و اقتدار ایران اسلامی
صفی اله رمضانخانی
جنگ رمضان به عنوان یک نماد از مقاومت و پایداری در برابر فشارهای خارجی و داخلی، به موضوعی محوری در تحلیلهای سیاسی تبدیل شده است. از این رو جنگ نه تنها به عنوان یک درگیری نظامی، بلکه به عنوان یک ابزار برای تقویت هویت ملی و انسجام داخلی نیز مورد توجه قرار میگیرد. تحولات سیاسی و نظامی در خاورمیانه، به ویژه در بستر جنگ رمضان، نیازمند تحلیل عمیقتری از زوایای مختلف است. جنگ رمضان به عنوان یک نماد از پایداری و مقاومت یک ملت است درختی که محصول آن تقویت هویت ملی و انسجام اجتماعی است.
این جنگ بهطور خاص بر روی بسیج عمومی، تقویت روحیه ملی و ایجاد همبستگی اجتماعی تأثیر عمیقی گذاشت و میتواند بهعنوان یک عامل محرک در تحولات سیاسی عمل کند. از سوی دیگر در آمریکا چنین جنگی برای رئیسجمهوری که برند سیاسی خود را بر مهار مداخلات خارجی بنا کرده بود، با منطق روایت سیاست خارجیاش در تعارض قرار میگیرد. کارنامه سیاسی ترامپ برای جذابیت انتخاباتی او چه در سال ۲۰۱۶ و چه در ۲۰۲۴، تا حد زیادی بر وعده پایان دادن به «جنگهای بیپایان» آمریکا و پرهیز از مداخلات پرهزینه خارجی استوار بوده است که با تحلیل ها و ارزیابی اشتباه ترامپ و مشاورین او و با اصرار و اشتیاق نخست وزیر رژیم صهیونیستی همراه شد در سایه بدعهدی و فریب همیشگی، بدون گرفتن مجوز از کنگره یا حمایت بیشتر متحدانش به جنگی بدل شد که نه تنها برحلاف وعده های انتخاباتی ترامپ بود بلکه پیروز آن تولدی دیگر برای ابرقدرتی بود که با مقاومت و رشادت فرماندهان و جوانان خود جهان را به شگفتی واداشت.
آشکار شدن بیشتر قدرت نظامی جمهوری اسلامی ایران بر تسلط ژئوپلتیکی خود بر منطقه که همواره در خدمت صلح و پرهیز از تنش بوده است در تنگه هرمز به عنوان یک نقطه استراتژیک در تجارت جهانی و تأمین انرژی، همواره در کانون توجه قرار داشته است. کنترل و امنیت این تنگه میتواند تأثیرات قابل توجهی بر اقتصاد و سیاستهای منطقهای و جهانی داشته باشد. ولیکن در شرایطی که آمریکا با همراهی بسیاری از کشورهای منطقه در جنگی تحمیلی امنیت و کیان مردم شریف را نشانه گرفتند، جمهوری اسلامی با توجه به توانمندی های دفاعی، موقعیت جغرافیایی و استراتژیک خود، موفق شد از این موقعیت به نفع خود بهرهبرداری کند. و تسلط سیاسی و نظامی جمهوری اسلامی ایران بر تنگهی هرمز را در منطقه دیکته کند. وابستگی شدید اقتصاد منطقه و جهان به تجارت دریایی از طریق این آبراه، حالا به اهرمی در دست سیاستمداران ایرانی تبدیل شده است تا سیاست همیشگی خود مبنی بر عدم دخالت و حضور آمریکا در منطقه را مورد تاکید قرار دهد.
تحلیل ها حاکی از آن است که که با توجه به تحولات جاری و استراتژیهای اتخاذ شده بعد موفقیت ها و پیرزوی های حاصله، جمهوری اسلامی ایران میتواند در مذاکرات و آتشبسها، مواضع خود را تقویت نماید و به ایجاد ثبات و امنیت در منطقه کمک کند. و از آن بهعنوان ابزاری برای بهبود روابط دیپلماتیک با کشورهای دیگر استفاده نماید و به کاهش انزوای سیاسی و ایجاد همگرایی با دیگر بازیگران بینالمللی کمک کند امری که در ابتدای این جنگ تحمیلی و در طول چندین سال تهدید مداوام و تحریم های ظالمانه برای آمریکا کابوسی بزرگ بود، حالا دستاوردی دیگر برای میهن سرافرازمان محسوب می شود.