مهربانی از آسمان بارید، نامش را فاطمه گذاشتند… حضرت معصومه (س) آمد تا عشق معنا پیدا کند.

آمد تا دخترانمان را به آغوشی از دعای خیرش بسپاریم. آمد تا زینب ایران زمینمان باشد. آمد تا عشق برادری در جان خواهران ایرانی جان بگیرد، به وقت همدلی یار باشند و به وقت دعا، دعاگو، و به وقت رزم چون شیرزنی همراهی کنند برادر را.
بانوی من؛ ما رهپویان طریق عشق، به شفاخانه تو پناه آورده ایم تا به آیین کرامت، از دریای شفاعت خود سیرابمان کنی! شفیعمان باشی در نزد امام رئوفمان. دعایمان کن در این جنگ نابرابر آمریکایی- صهیونی که دیگر سلاح بر زمین نیست و مانده ایم تا انتقام خون به ناحق ریخته اهل بیت ع و همه ناکامی های مسلمانان در طول تاریخ را بگیریم.
روز ولادت تان ، روز دختر و این هفته؛ هفته کرامت است. یادمان نرفته وقتی دخترانمان را در آغوش می‌گیریم و برایشان آرزوی خوشبختی می‌کنیم، نگاهی به قاب عکس ۲۲۴ زن شهیدمان بیندازیم که بی گناه، فقط به جرم اینکه مسلمان ایرانی بودند توسط دژخیمان آمریکایی- صهیونی شهید شدند. به قاب عکس دختران میناب. به قاب عکس دانش‌آموزانی که جایشان در راهرو‌های مدرسه، همچنان خالی است.
این روزها، برای ما، روز دختر است و برای آنها، روز اشک مادر و روز «کاش بودی».
دختران میناب، در مدرسه به شهادت رسیدند. با دفتر مشق باز، با آرزو‌هایی زیبا. کلاس درسشان، سنگر شد. نیمکتشان، خاکریز. مدادشان، فشنگ؛ و در روز دختر، در قلب تاریخ درخشان این سرزمین، همیشه جای گرفته اند. 
روز دختر مبارک، به همه دختران ایران و درود خدا بر دخترانی که در راه این سرزمین، کلاس درس را با بهشت عوض کردند.

 

امور زنان و خانواده دانشگاه فرهنگیان