[[{"content_id":248304,"content_number":0,"portal_id":2,"lang_id":"fa","content_title":"ایام سوگواری و عزاداری سید و سالار شهیدان، حضرت ابا عبدالله الحسین(ع) تسلیت باد","content_rtitr":"","content_short_title":"","content_summary":"","content_summary_fill":0,"content_body":"زندگینامه&nbsp;امام حسین&nbsp;(ع ) از تولد تا شهادت&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\nامام حسین (ع ) که بود؟\r\n\r\nامام حسین ( ع )&nbsp;فرزند دوم&nbsp;امام علی ( ع ) ( پسر عموی پیامبر و امام اول شیعیان ) و حضرت فاطمه (س ) ( دخت گرامی پیامبر ) و نوه ی&nbsp;&nbsp;حضرت محمد(ص) است. امام حسین ( ع ) امام سوم شیعیان و برادر امام حسن ( ع ) است که پس از ایشان به امامت رسیدند. او از خاندان بنی هاشم و از قبیله قریش است و حضرت زینب(س) و ام کلثوم از خواهران ایشان هستند.\r\n\r\nکنیه حسین بن علی، &laquo;ابوعبدالله&raquo; است. ابوعلی، ابوالشهداء (پدر شهیدان)، ابوالاحرار (پدر آزادگان) و ابوالمجاهدین (پدر جهادکنندگان) از دیگر کنیه های او است.&nbsp;( شیخ مفید، الارشاد، 1413ق، ج2، ص27)\r\n\r\nحسین بن علی(ع) القاب فراوانی مانند سید شباب أهل الجنة (سرور جوانان اهل بهشت) ، زکیّ، طیب، وفی، سید، مبارک، نافع، الدلیل علی ذات اللّه، رشید، و التابع لمرضاة اللّه دارد.&nbsp;( ابن ابی الثلج، تاریخ الائمه، 1406ق، ص28 )\r\n\r\nتولد امام حسین (ع ) و داستان نامگذاری ایشان\r\n\r\nحسین بن علی در سوم شعبان در مدینه به دنیا آمد و بنابر قول مشهور، تولد او در سال چهارم قمری بوده است.&nbsp;(یعقوبی، تاریخ الیعقوبی، بیروت، ج2، ص246 )&nbsp;با این حال برخی تولد او را در سال سوم قمری دانسته اند.&nbsp;(کلینی، الکافی، 1365ش، ج1، ص463 )\r\n\r\nچون خبر ولادتش به پیامبر گرامی اسلام (ص ) رسید، به خانه&nbsp;حضرت علی&nbsp;(ع ) و فاطمه رفت و فرمود تا کودکش را بیاورد. اسما او را در پارچه ای سپید (س ) پیچید و خدمت رسول اکرم (ص ) برد، آن گرامی به گوش راست او اذان و به گوش چپ&nbsp;(امالی شیخ طوسی ، ج 1، ص .377)&nbsp;او اقامه گفت. به روزهای اول یا هفتمین روز ولادت با سعادتش، امین وحی الهی، جبرئیل، فرود آمد و گفت :سلام خداوند بر تو باد ای رسول خدا، این نوزاد را به نام پسر کوچک هارون (شبیر) که به عربی (حسین ) خوانده می شود نام بگذار. چون علی برای تو بسان هارون برای موسی بن عمران است، جز آن که تو خاتم پیغمبران هست.\r\n\r\nو به این ترتیب نام پرعظمت &quot;حسین &quot; از جانب پروردگار، برای دومین فرزند فاطمه (س ) انتخاب شد. به روز هفتم ولادتش، فاطمه زهرا که سلام خداوند بر او باد، گوسفندی را برایش کشت ، و سر آن حضرت را تراشید و هم وزن موی سر فرزندش به عنوان عقیقه نقره صدقه داد.( کافی ، ج 6، ص .33 )\r\n\r\nدر گزارش های تاریخی شیعه و اهل سنت آمده است که پیامبر هنگام تولد او گریست و از شهادتش خبر داد.&nbsp;(&nbsp; شیخ مفید، الارشاد، 1413ق، ج2، ص129 )&nbsp;\r\n\r\nنقل شده است که امّ فضل همسر عباس بن عبدالمطلب خواب دید که قطعه ای از بدن پیامبر در دامن او (ام فضل) گذاشته شد و پیامبر در تعبیر خوابش گفت که فاطمه پسری به دنیا خواهد آورد و تو دایه او خواهی بود و از همین رو وقتی حسین(ع) متولد شد، ام فضل دایگی اش را بر عهده گرفت.&nbsp;(&nbsp; شیخ مفید، الارشاد، 1413ق، ج2، ص 129 )&nbsp;برخی منابع مادر عبدالله بن یقطر را نیز دایه امام حسین(ع) دانسته اند، ولی گفته اند حسین(ع) از هیچ یک از آن دو شیر نخورد.&nbsp;(سماوی، ابصار العین، 1419ق، ص93. )\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\n\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nامام حسین (ع ) چند ساله بود که پیامبر رحلت نمود؟\r\n\r\nامام حسین (ع ) شش سال از عمرش با پیامبر بزرگوار سپری شد، و آن گاه که رسول خدا (ص ) چشم ازجهان فروبست، مدت سی سال با پدر زیست.\r\n\r\nپیامبر امام حسن و امام حسین را بسیار دوست می داشت. انس بن مالک روایت می کند:وقتی از پیامبر پرسیدند کدام یک از اهل بیت خود را بیشتر دوست می داری، فرمود:بارها رسول گرامی حسن (ع ) و حسین (ع ) را به سینه می فشرد و حسن و حسین&nbsp; را می بویید و می بوسید.&nbsp;( سنن ترمذی ، ج 5، ص .323 ؛ ذخائر العقبی ، ص .122 )&nbsp;\r\n\r\nپس از شهادت حضرت علی (ع )، به فرموده رسول خدا (ص ) و وصیت امیرالمؤمنین (ع )امامت و رهبری شیعیان به حسن بن علی (ع )، فرزند بزرگ امیرالمؤمنین (ع )، منتقل گشت. چون امام حسن (سلام خدا و فرشتگان خدا بر او باد) از دنیا رحلت فرمود، به گفته رسول خدا (ص ) و امیرالمؤمنین (ع ) و وصیت حسن بن علی (ع ) امامت و رهبری شیعیان به امام حسین (ع ) منتقل شد و از طرف خدا مأمور رهبری جامعه گردید.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nظاهر و خصوصیات اخلاقی امام حسین ( ع)\r\n\r\nدر بیشتر منابع از شباهت حسین(ع) به پیامبر اکرم(ص) سخن گفته شده و او را شبیه ترین فرد به ایشان دانسته اند.( شیخ مفید، الارشاد، 1413، ج2، ص27 )\r\n\r\n&nbsp;گفته اند امام حسین ( ع ) گاه لباسی از خز بر تن می کرد یا عمامه ای از خز بر سر می گذاشت و موی سر و محاسن خود را خضاب می کرد.&nbsp;(طبرانی، المعجم الکبیر، دارالنشر، ج3، ص101 ؛&nbsp; ابن ابی شیبه، المصنَّف، 1409ق، ج6، ص3 و 15. )\r\n\r\nامام حسین(ع) بسیار مهربان و بخشنده بود و به گشاده دستی شناخته می شد&nbsp;( شیخ صدوق، الخصال، 1403ق، ج1، ص135. )&nbsp;وی با مسکینان می نشست، دعوت آنان را می پذیرفت و با آنان غذا می خورد و آنان را به خانه خود دعوت می کرد و آنچه در منزل داشت از ایشان دریغ نمی کرد.( ابن سعد، الطبقات الکبری، 1418ق، ج10، ص411 )&nbsp;روزی نیازمندی از او درخواست کمک کرد. امام که در حال نماز بود، نمازش را کوتاه کرد و هر چه داشت، به او داد.&nbsp;(ابن عساکر، تاریخ مدینة دمشق، 1415ق، ج14، ص185.)\r\n\r\nابن اثیر در کتاب &quot;اسد الغابة &quot; می نویسد:&quot;کان الحسین رضی الله عنه فاضلا کثیر الصوم و الصلوة و الحج و الصدقة و افعال الخیر جمیعها&quot;. حسین (ع ) بسیار روزه می گرفت و نماز می گزارد و به حج می رفت و صدقه می داد و همه کارهای پسندیده را انجام می داد.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\n\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nازدواج ، همسران و فرزندان امام حسین (ع)\r\n\r\nهمسران امام حسین (ع) پنج نفر می باشند(عماد زاده، زنان پیامبر اسلام ، ص 406 )که اسامی آنها در منابع تاریخی ضبط شده است و همگی دارای اولاد بودند. مرحوم شیخ عباس قمی (ره)، همسر دیگری برای امام حسین (ع) ذکر کرده است که نام او معلوم نیست و صاحب حمل بوده، بعد از شهادت امام حسین (ع) اسیر شده و در نزدیکی حلب طفل خود را سقط کرده است.(قمی، عباس، منتهی الامال ،ج1، ص7 ـ 1 ).\r\n\r\nشیخ مفید تعداد اولاد آن حضرت را ، شش نفر، چهار پسر و دو دختر دانسته،&nbsp;(مفید، الارشاد ، ج2، ص 491. )&nbsp;اما&nbsp; بعضی منابع نه فرزند، شش پسر و سه دختر برای حضرت ذکر کرده&nbsp;(امین، سید محسن، ج4، ص 73.)&nbsp;و برخی از منابع مثل ابن شهر آشوب در مناقب و مرحوم اربلی در کشف الغمه، تعداد اولاد آن حضرت را ده نفر، شش پسر و 4 دختر و بعضی حتی بیشتر از ده نفر ذکر کرده اند.\r\n\r\nبا توجه به منابع مذکور، اسامی فرزندان امام حسین عبارتند از :\r\n\r\n1. علی بن الحسین، و کنیه او ابو محمد و ملقب به زین العابدین است و مادرش شاه زنان، شهر بانو دختر یزدگرد شاه ایران است.\r\n\r\n2. علی بن الحسین الاصغر، معروف به علی اکبر که در کربلا شهید شد و مادرش لیلی، دختر ابو مرّة بن غزوة بن مسعود ثقفیه است.\r\n\r\n3. جعفر بن الحسین، مادرش قضاعیه از قبیله قضاعه است.\r\n\r\n4. عبد الله بن الحسین، و نام مادرش رباب، دختر امرء القیس است. که همان عبدالله رفیع (شیرخوار) است و به علی اصغر معروف است.\r\n\r\n5. سکینه بنت الحسین، مادر او نیز رباب، دختر امرء القیس است.\r\n\r\n6. فاطمه، نام مادرش ام اسحاق دختر طلحه بن عبید الله تیمیه است.( بحارالانوار، ج45، ص 329. )\r\n\r\n7. محمد، که در کربلا شهید شد و مادر او رباب، دختر امرء القیس است.&nbsp;(ابن شهر آشوب، مناقب، ج4، ص 77. )\r\n\r\n8. علی اصغر، نام مادرش رباب. همان عبدالله بن حسین یا عبدالله رفیع است.&nbsp;(ربانی خلخالی، علی، چهره درخشان امام حسین ـ علیه السلام ـ ، ص 22 )\r\n\r\n9. زینب، نام مادر او معلوم نیست.&nbsp;( ابن شهر آشوب، مناقب، ج 4، ص 77. )\r\n\r\n10. رقیه ـ سلام الله علیها ـ مرحوم حائری مادرش را شهربانو دختر یزدگرد سوم ذکر کرده است،&nbsp;(ربانی خلخالی، ص 197)&nbsp;و مطابق بعضی از نقلها ام اسحاق نام داشت.&nbsp;(ربانی خلخالی، ص 199 )\r\n\r\n11. دیگر از زوجات حضرت ابا عبدالله، زنی بوده که نامش معلوم نیست و حامله بوده بعد از شهادت امام حسین ـ علیه السلام ـ اسیر شده و هنگامیکه اهل بیت ـ علیهم السلام ـ را از کوفه به شام می بردند در نزدیکی حلب طفل خود را سقط کرده و اسمش محسن ابن حسین است.&nbsp;(قمی، عباس، ج 2، صص 701 ـ 638 )&nbsp;و این محل فعلاً در سوریه زیارتگاه است.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\n\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nپیشگویی شهادت حسین بن علی(ع)\r\n\r\nدر حدیث لوح به نقل از پیامبر(ص) آمده است خداوند حسین را به شهادت گرامی داشته و او را برترین شهیدان قرار داده است.&nbsp;(ری شهری، دانشنامه امام حسین، 1388ش، ج3، ص166-3.17&nbsp; )\r\n\r\nمجلسی در جلد 44 بحارالانوار، باب 30، روایاتی نقل کرده است درباره اینکه خداوند خبر شهادت حسین(ع) را به برخی از پیامبرانش از جمله آدم، نوح، ابراهیم، زکریا و محمد(ص) داده و آنها بر او گریسته اند. همچنین نقل شده است امیرالمومنین(ع) در راه صفین، وقتی به کربلا رسید، با انگشت جایی را نشان داد و گفت:اینجا محل ریخته شدن خون هایشان است.&nbsp;(منقری، وقعة صفین، 1403، ص142. )\r\n\r\nبیعت نکردن با یزید و قیام کربلا\r\n\r\nزمانی که امامت و رهبری شیعیان به امام حسین (ع ) منتقل شد ، ایشان به پیمان صلحی که برادرش با معاویه بسته بود، وفادار ماند(شیخ مفید، الارشاد، 1413ق، ج2، ص32)&nbsp;و مخالفتی با معاویه نکرد. معاویه مانند خلفای سه گانه در ظاهر به حسین بن علی(ع) احترام می گذاشت و او را بزرگ می شمرد و به کارگزارانش دستور داده بود که متعرض فرزند رسول خدا(ص) نشوند و از بی احترامی به وی بپرهیزند.&nbsp;(دینوری، الاخبار الطوال، 1368، ص224)\r\n\r\nپس از درگذشت معاویه ، یزید بر تخت حکومت اسلامی تکیه زد و خود را امیرالمؤمنین خواند،وتصمیم گرفت از چند تن از بزرگانی که ولایتعهدی او را نپذیرفته بودند، از جمله حسین بن علی، به زور بیعت بگیرد.&nbsp;(طبری، تاریخ الأمم و الملوک، 1387، ج5، ص338 )&nbsp; ولی حسین(ع) از بیعت خودداری کرد&nbsp; و همراه خانواده و یارانش در 28 رجب، مدینه را به قصد مکه ترک کرد.&nbsp;(&nbsp; شیخ مفید، الارشاد، 1413، ج2، ص34. )\r\n\r\n&nbsp;شیعیان کوفه که از بیعت نکردن سومین امام خود با خبر شده بودند، نامه هایی برای او نوشتند و به کوفه دعوتش کردند.( بلاذری، انساب الاشراف، 1417ق، ج3، ص157-159)&nbsp;حسین بن علی مسلم بن عقیل را به کوفه فرستاد تا اوضاع را به او گزارش کند، مسلم پس از مشاهده استقبال و بیعت مردم، امام حسین را به کوفه فراخواند و او نیز همراه خانواده و یارانش در هشتم ذی حجه از مکه به سمت کوفه حرکت کرد.&nbsp;(شیخ مفید، الارشاد، 1413ق، ج2، ص 41 و ص 66 )\r\n\r\nحسین(ع) به دعوت کوفیان، همراه خانواده و یارانش به سوی این شهر حرکت کرده بود، در منطقه ای به نام ذو حسم با سپاهی به فرماندهی حر بن یزید ریاحی رو به رو گردید و مجبور شد مسیر حرکت خود را تغییر دهد.&nbsp;(طبری، تاریخ الامم و الملوک، 1387ق، ج5، ص408)\r\n\r\nامام حسین و یارانش روز دوم محرم به کربلا رسیدند&nbsp;(بن اعثم الکوفی، الفتوح، 1991م، ج5، ص83 )&nbsp;و فردای آن روز سپاهی چهار هزار نفری از مردم کوفه به فرماندهی عمر بن سعد وارد کربلا شد(دینوری، الاخبار الطوال، 1368، ص253)&nbsp;&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;عصر روز تاسوعا سپاه عمر سعد آماده جنگ شد اما&nbsp; امام حسین آن شب را برای مناجات با خدا مهلت گرفت و&nbsp; شب عاشورا برای یاران خود سخن گفت و بیعت از آنان برداشت و اجازه رفتن داد؛ ولی آنان بر وفاداری و حمایت از او تأکید کردند.&nbsp;(&nbsp; شیخ مفید، الارشاد، 1413ق، ج2، ص91-94.)\r\n\r\nصبح روز عاشورا جنگ آغاز شد و تا ظهر بسیاری از یاران حسین(ع) به شهادت رسیدند وسپس خویشان امام که اولین آنان، علی اکبر بود، به میدان رفتند و آنان نیز یکی پس از دیگری به شهادت رسیدند. سپس خود حسین بن علی(ع) به میدان رفت و عصرگاه روز دهم محرم به شهادت رسید.&nbsp;(طبری، تاریخ الأمم و الملوک،1387ق، ج5، ص429-430.)&nbsp;سپس&nbsp; زنان و کودکان و&nbsp;امام سجاد(ع) که بیمار بود، به اسیری گرفته و به کوفه و سپس شام فرستاده شدند.&nbsp;(&nbsp; طبری، تاریخ الأمم و الملوک، 1387ق، ج5، ص456. )&nbsp;\r\n\r\nگرچه امام حسین و یارانش شهید شدند اما فداکاری ایشان همراه با 72 تن از یارانش حماسه ایی آفرید. حماسه ایی کـه جاودان شد و همیشه در دل تاریخ خواهد ماند.&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;\r\n","content_html":"<h2 style=\"text-align: center;\"><span style=\"font-size:20px;\"><strong><span style=\"font-family:bnazanin;\">زندگینامه&nbsp;امام حسین&nbsp;(ع ) از تولد تا شهادت&nbsp;<\/span><\/strong><\/span><\/h2>\r\n\r\n<p>&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p><span style=\"font-size:18px;\"><span style=\"font-family:bnazanin;\"><map name=\"cnc\"><area alt=\"زندگینامه امام حسین\" coords=\"0,0,600,400\" href=\"https:\/\/namnak.com\/imam-hussain-biography.p80835\" shape=\"rect\" \/><\/map><\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n<p style=\"text-align: center;\"><span style=\"font-size:18px;\"><span style=\"font-family:bnazanin;\"><a href=\"https:\/\/namnak.com\/imam-hussain-biography.p80835\" title=\"زندگینامه امام حسین\"><img alt=\"امام حسین\" height=\"400\" loading=\"lazy\" src=\"https:\/\/files.namnak.com\/users\/se\/aup\/202103\/340_pics\/امام-حسین.jpg\" title=\"زندگینامه امام حسین\" usemap=\"#cnc\" width=\"600\" \/><\/a><\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n<h3><span style=\"font-size:22px;\"><span style=\"font-family:bnazanin;\">امام حسین (ع ) که بود؟<\/span><\/span><\/h3>\r\n\r\n<p><span style=\"font-size:18px;\"><span style=\"font-family:bnazanin;\">امام حسین ( ع )&nbsp;<strong>فرزند دوم<\/strong>&nbsp;امام علی ( ع ) ( پسر عموی پیامبر و امام اول شیعیان ) و حضرت فاطمه (س ) ( دخت گرامی پیامبر ) و نوه ی&nbsp;&nbsp;<strong>حضرت محمد<\/strong>(ص) است. امام حسین ( ع ) امام سوم شیعیان و برادر امام حسن ( ع ) است که پس از ایشان به امامت رسیدند. او از خاندان بنی هاشم و از قبیله قریش است و حضرت زینب(س) و ام کلثوم از خواهران ایشان هستند.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n<p><span style=\"font-size:18px;\"><span style=\"font-family:bnazanin;\">کنیه حسین بن علی، &laquo;ابوعبدالله&raquo; است. ابوعلی، ابوالشهداء (پدر شهیدان)، ابوالاحرار (پدر آزادگان) و ابوالمجاهدین (پدر جهادکنندگان) از دیگر کنیه های او است.<strong>&nbsp;( شیخ مفید، الارشاد، 1413ق، ج2، ص27)<\/strong><\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n<p><span style=\"font-size:18px;\"><span style=\"font-family:bnazanin;\">حسین بن علی(ع) القاب فراوانی مانند سید شباب أهل الجنة (سرور جوانان اهل بهشت) ، زکیّ، طیب، وفی، سید، مبارک، نافع، الدلیل علی ذات اللّه، رشید، و التابع لمرضاة اللّه دارد.&nbsp;<strong>( ابن ابی الثلج، تاریخ الائمه، 1406ق، ص28 )<\/strong><\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n<h3><span style=\"font-size:18px;\"><span style=\"font-family:bnazanin;\">تولد امام حسین (ع ) و داستان نامگذاری ایشان<\/span><\/span><\/h3>\r\n\r\n<p><span style=\"font-size:18px;\"><span style=\"font-family:bnazanin;\">حسین بن علی در سوم شعبان در مدینه به دنیا آمد و بنابر قول مشهور، تولد او در سال چهارم قمری بوده است.&nbsp;<strong>(یعقوبی، تاریخ الیعقوبی، بیروت، ج2، ص246 )<\/strong>&nbsp;با این حال برخی تولد او را در سال سوم قمری دانسته اند.&nbsp;<strong>(کلینی، الکافی، 1365ش، ج1، ص463 )<\/strong><\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n<p><span style=\"font-size:18px;\"><span style=\"font-family:bnazanin;\">چون خبر ولادتش به پیامبر گرامی اسلام (ص ) رسید، به خانه&nbsp;<strong>حضرت علی<\/strong>&nbsp;(ع ) و فاطمه رفت و فرمود تا کودکش را بیاورد. اسما او را در پارچه ای سپید (س ) پیچید و خدمت رسول اکرم (ص ) برد، آن گرامی به گوش راست او اذان و به گوش چپ&nbsp;<strong>(امالی شیخ طوسی ، ج 1، ص .377)<\/strong>&nbsp;او اقامه گفت. به روزهای اول یا هفتمین روز ولادت با سعادتش، امین وحی الهی، جبرئیل، فرود آمد و گفت :سلام خداوند بر تو باد ای رسول خدا، این نوزاد را به نام پسر کوچک هارون (شبیر) که به عربی (حسین ) خوانده می شود نام بگذار. چون علی برای تو بسان هارون برای موسی بن عمران است، جز آن که تو خاتم پیغمبران هست.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n<p><span style=\"font-size:18px;\"><span style=\"font-family:bnazanin;\">و به این ترتیب نام پرعظمت &quot;حسین &quot; از جانب پروردگار، برای دومین فرزند فاطمه (س ) انتخاب شد. به روز هفتم ولادتش، فاطمه زهرا که سلام خداوند بر او باد، گوسفندی را برایش کشت ، و سر آن حضرت را تراشید و هم وزن موی سر فرزندش به عنوان عقیقه نقره صدقه داد.<strong>( کافی ، ج 6، ص .33 )<\/strong><\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n<p><span style=\"font-size:18px;\"><span style=\"font-family:bnazanin;\">در گزارش های تاریخی شیعه و اهل سنت آمده است که پیامبر هنگام تولد او گریست و از شهادتش خبر داد.<strong>&nbsp;(&nbsp; شیخ مفید، الارشاد، 1413ق، ج2، ص129 )&nbsp;<\/strong><\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n<p><span style=\"font-size:18px;\"><span style=\"font-family:bnazanin;\">نقل شده است که امّ فضل همسر عباس بن عبدالمطلب خواب دید که قطعه ای از بدن پیامبر در دامن او (ام فضل) گذاشته شد و پیامبر در تعبیر خوابش گفت که فاطمه پسری به دنیا خواهد آورد و تو دایه او خواهی بود و از همین رو وقتی حسین(ع) متولد شد، ام فضل دایگی اش را بر عهده گرفت.<strong>&nbsp;(&nbsp; شیخ مفید، الارشاد، 1413ق، ج2، ص 129 )<\/strong>&nbsp;برخی منابع مادر عبدالله بن یقطر را نیز دایه امام حسین(ع) دانسته اند، ولی گفته اند حسین(ع) از هیچ یک از آن دو شیر نخورد.<strong>&nbsp;(سماوی، ابصار العین، 1419ق، ص93. )<\/strong><\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p style=\"text-align: center;\"><span style=\"font-size:18px;\"><span style=\"font-family:bnazanin;\"><a href=\"https:\/\/namnak.com\/imam-hussain-biography.p80835\" title=\"امام حسین\"><img alt=\"تولد امام حسین \" height=\"400\" loading=\"lazy\" src=\"https:\/\/files.namnak.com\/users\/se\/aup\/202103\/339_pics\/تولد-امام-حسین.jpg\" title=\"تولد امام حسین (ع ) و داستان نامگذاری ایشان\" width=\"600\" \/><\/a><\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n<p style=\"text-align: center;\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<h3><span style=\"font-size:22px;\"><span style=\"font-family:bnazanin;\">امام حسین (ع ) چند ساله بود که پیامبر رحلت نمود؟<\/span><\/span><\/h3>\r\n\r\n<p><span style=\"font-size:18px;\"><span style=\"font-family:bnazanin;\">امام حسین (ع ) شش سال از عمرش با پیامبر بزرگوار سپری شد، و آن گاه که رسول خدا (ص ) چشم ازجهان فروبست، مدت سی سال با پدر زیست.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n<p><span style=\"font-size:18px;\"><span style=\"font-family:bnazanin;\">پیامبر امام حسن و امام حسین را بسیار دوست می داشت. انس بن مالک روایت می کند:وقتی از پیامبر پرسیدند کدام یک از اهل بیت خود را بیشتر دوست می داری، فرمود:بارها رسول گرامی حسن (ع ) و حسین (ع ) را به سینه می فشرد و حسن و حسین&nbsp; را می بویید و می بوسید.<strong>&nbsp;( سنن ترمذی ، ج 5، ص .323 ؛ ذخائر العقبی ، ص .122 )&nbsp;<\/strong><\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n<p><span style=\"font-size:18px;\"><span style=\"font-family:bnazanin;\">پس از شهادت حضرت علی (ع )، به فرموده رسول خدا (ص ) و وصیت امیرالمؤمنین (ع )امامت و رهبری شیعیان به حسن بن علی (ع )، فرزند بزرگ امیرالمؤمنین (ع )، منتقل گشت. چون امام حسن (سلام خدا و فرشتگان خدا بر او باد) از دنیا رحلت فرمود، به گفته رسول خدا (ص ) و امیرالمؤمنین (ع ) و وصیت حسن بن علی (ع ) امامت و رهبری شیعیان به امام حسین (ع ) منتقل شد و از طرف خدا مأمور رهبری جامعه گردید.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<h3><span style=\"font-size:22px;\"><span style=\"font-family:bnazanin;\">ظاهر و خصوصیات اخلاقی امام حسین ( ع)<\/span><\/span><\/h3>\r\n\r\n<p><span style=\"font-size:18px;\"><span style=\"font-family:bnazanin;\">در بیشتر منابع از شباهت حسین(ع) به پیامبر اکرم(ص) سخن گفته شده و او را شبیه ترین فرد به ایشان دانسته اند.<strong>( شیخ مفید، الارشاد، 1413، ج2، ص27 )<\/strong><\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n<p><span style=\"font-size:18px;\"><span style=\"font-family:bnazanin;\">&nbsp;گفته اند امام حسین ( ع ) گاه لباسی از خز بر تن می کرد یا عمامه ای از خز بر سر می گذاشت و موی سر و محاسن خود را خضاب می کرد.&nbsp;<strong>(طبرانی، المعجم الکبیر، دارالنشر، ج3، ص101 ؛&nbsp; ابن ابی شیبه، المصنَّف، 1409ق، ج6، ص3 و 15. )<\/strong><\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n<p><span style=\"font-size:18px;\"><span style=\"font-family:bnazanin;\">امام حسین(ع) بسیار مهربان و بخشنده بود و به گشاده دستی شناخته می شد&nbsp;<strong>( شیخ صدوق، الخصال، 1403ق، ج1، ص135. )<\/strong>&nbsp;وی با مسکینان می نشست، دعوت آنان را می پذیرفت و با آنان غذا می خورد و آنان را به خانه خود دعوت می کرد و آنچه در منزل داشت از ایشان دریغ نمی کرد.<strong>( ابن سعد، الطبقات الکبری، 1418ق، ج10، ص411 )<\/strong>&nbsp;روزی نیازمندی از او درخواست کمک کرد. امام که در حال نماز بود، نمازش را کوتاه کرد و هر چه داشت، به او داد.&nbsp;<strong>(ابن عساکر، تاریخ مدینة دمشق، 1415ق، ج14، ص185.)<\/strong><\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n<p><span style=\"font-size:18px;\"><span style=\"font-family:bnazanin;\">ابن اثیر در کتاب &quot;اسد الغابة &quot; می نویسد:<strong>&quot;<\/strong><strong>کان الحسین رضی الله عنه فاضلا کثیر الصوم و الصلوة و الحج و الصدقة و افعال الخیر جمیعها&quot;<\/strong>. حسین (ع ) بسیار روزه می گرفت و نماز می گزارد و به حج می رفت و صدقه می داد و همه کارهای پسندیده را انجام می داد.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p style=\"text-align: center;\"><span style=\"font-size:18px;\"><span style=\"font-family:bnazanin;\"><a href=\"https:\/\/namnak.com\/imam-hussain-biography.p80835\" title=\"همسران امام حسین\"><img alt=\"خصوصیات اخلاقی امام حسین\" height=\"421\" loading=\"lazy\" src=\"https:\/\/files.namnak.com\/users\/se\/aup\/202103\/341_pics\/خصوصیات-اخلاقی-امام-حسین.jpg\" title=\"ظاهر و خصوصیات اخلاقی امام حسین ( ع)\" width=\"640\" \/><\/a><\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n<p style=\"text-align: center;\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<h3><span style=\"font-size:22px;\"><span style=\"font-family:bnazanin;\">ازدواج ، همسران و فرزندان امام حسین (ع)<\/span><\/span><\/h3>\r\n\r\n<p><span style=\"font-size:18px;\"><span style=\"font-family:bnazanin;\">همسران امام حسین (ع) پنج نفر می باشند<strong>(عماد زاده، زنان پیامبر اسلام ، ص 406 )<\/strong>که اسامی آنها در منابع تاریخی ضبط شده است و همگی دارای اولاد بودند. مرحوم شیخ عباس قمی (ره)، همسر دیگری برای امام حسین (ع) ذکر کرده است که نام او معلوم نیست و صاحب حمل بوده، بعد از شهادت امام حسین (ع) اسیر شده و در نزدیکی حلب طفل خود را سقط کرده است.<strong>(قمی، عباس، منتهی الامال ،ج1، ص7 ـ 1 ).<\/strong><\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n<p><span style=\"font-size:18px;\"><span style=\"font-family:bnazanin;\">شیخ مفید تعداد اولاد آن حضرت را ، شش نفر، چهار پسر و دو دختر دانسته،&nbsp;<strong>(مفید، الارشاد ، ج2، ص 491. )<\/strong>&nbsp;اما&nbsp; بعضی منابع نه فرزند، شش پسر و سه دختر برای حضرت ذکر کرده&nbsp;<strong>(امین، سید محسن، ج4، ص 73.)&nbsp;<\/strong>و برخی از منابع مثل ابن شهر آشوب در مناقب و مرحوم اربلی در کشف الغمه، تعداد اولاد آن حضرت را ده نفر، شش پسر و 4 دختر و بعضی حتی بیشتر از ده نفر ذکر کرده اند.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n<p><span style=\"font-size:18px;\"><span style=\"font-family:bnazanin;\"><strong>با توجه به منابع مذکور، اسامی فرزندان امام حسین عبارتند از :<\/strong><\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n<p><span style=\"font-size:18px;\"><span style=\"font-family:bnazanin;\">1. علی بن الحسین، و کنیه او ابو محمد و ملقب به زین العابدین است و مادرش شاه زنان، شهر بانو دختر یزدگرد شاه ایران است.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n<p><span style=\"font-size:18px;\"><span style=\"font-family:bnazanin;\">2. علی بن الحسین الاصغر، معروف به علی اکبر که در کربلا شهید شد و مادرش لیلی، دختر ابو مرّة بن غزوة بن مسعود ثقفیه است.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n<p><span style=\"font-size:18px;\"><span style=\"font-family:bnazanin;\">3. جعفر بن الحسین، مادرش قضاعیه از قبیله قضاعه است.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n<p><span style=\"font-size:18px;\"><span style=\"font-family:bnazanin;\">4. عبد الله بن الحسین، و نام مادرش رباب، دختر امرء القیس است. که همان عبدالله رفیع (شیرخوار) است و به علی اصغر معروف است.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n<p><span style=\"font-size:18px;\"><span style=\"font-family:bnazanin;\">5. سکینه بنت الحسین، مادر او نیز رباب، دختر امرء القیس است.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n<p><span style=\"font-size:18px;\"><span style=\"font-family:bnazanin;\">6. فاطمه، نام مادرش ام اسحاق دختر طلحه بن عبید الله تیمیه است.<strong>( بحارالانوار، ج45، ص 329. )<\/strong><\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n<p><span style=\"font-size:18px;\"><span style=\"font-family:bnazanin;\">7. محمد، که در کربلا شهید شد و مادر او رباب، دختر امرء القیس است.&nbsp;<strong>(ابن شهر آشوب، مناقب، ج4، ص 77. )<\/strong><\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n<p><span style=\"font-size:18px;\"><span style=\"font-family:bnazanin;\">8. علی اصغر، نام مادرش رباب. همان عبدالله بن حسین یا عبدالله رفیع است.&nbsp;<strong>(ربانی خلخالی، علی، چهره درخشان امام حسین ـ علیه السلام ـ ، ص 22 )<\/strong><\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n<p><span style=\"font-size:18px;\"><span style=\"font-family:bnazanin;\">9. زینب، نام مادر او معلوم نیست.<strong>&nbsp;( ابن شهر آشوب، مناقب، ج 4، ص 77. )<\/strong><\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n<p><span style=\"font-size:18px;\"><span style=\"font-family:bnazanin;\">10. رقیه ـ سلام الله علیها ـ مرحوم حائری مادرش را شهربانو دختر یزدگرد سوم ذکر کرده است،&nbsp;<strong>(ربانی خلخالی، ص 197)<\/strong>&nbsp;و مطابق بعضی از نقلها ام اسحاق نام داشت.&nbsp;<strong>(ربانی خلخالی، ص 199 )<\/strong><\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n<p><span style=\"font-size:18px;\"><span style=\"font-family:bnazanin;\">11. دیگر از زوجات حضرت ابا عبدالله، زنی بوده که نامش معلوم نیست و حامله بوده بعد از شهادت امام حسین ـ علیه السلام ـ اسیر شده و هنگامیکه اهل بیت ـ علیهم السلام ـ را از کوفه به شام می بردند در نزدیکی حلب طفل خود را سقط کرده و اسمش محسن ابن حسین است.&nbsp;<strong>(قمی، عباس، ج 2، صص 701 ـ 638 )<\/strong>&nbsp;و این محل فعلاً در سوریه زیارتگاه است.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p style=\"text-align: center;\"><span style=\"font-size:18px;\"><span style=\"font-family:bnazanin;\"><a href=\"https:\/\/namnak.com\/imam-hussain-biography.p80835\" title=\"فرزندان امام حسین\"><img alt=\"فرزندان امام حسین (ع)\" height=\"400\" loading=\"lazy\" src=\"https:\/\/files.namnak.com\/users\/se\/aup\/202103\/342_pics\/فرزندان-امام-حسین-(ع).jpg\" title=\"همسران و فرزندان امام حسین (ع)\" width=\"621\" \/><\/a><\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n<p style=\"text-align: center;\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<h3><span style=\"font-size:22px;\"><span style=\"font-family:bnazanin;\">پیشگویی شهادت حسین بن علی(ع)<\/span><\/span><\/h3>\r\n\r\n<p><span style=\"font-size:18px;\"><span style=\"font-family:bnazanin;\">در حدیث لوح به نقل از پیامبر(ص) آمده است خداوند حسین را به شهادت گرامی داشته و او را برترین شهیدان قرار داده است.<strong>&nbsp;(ری شهری، دانشنامه امام حسین، 1388ش، ج3، ص166-3.17&nbsp; )<\/strong><\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n<p><span style=\"font-size:18px;\"><span style=\"font-family:bnazanin;\">مجلسی در جلد 44 بحارالانوار، باب 30، روایاتی نقل کرده است درباره اینکه خداوند خبر شهادت حسین(ع) را به برخی از پیامبرانش از جمله آدم، نوح، ابراهیم، زکریا و محمد(ص) داده و آنها بر او گریسته اند. همچنین نقل شده است امیرالمومنین(ع) در راه صفین، وقتی به کربلا رسید، با انگشت جایی را نشان داد و گفت:اینجا محل ریخته شدن خون هایشان است.&nbsp;<strong>(منقری، وقعة صفین، 1403، ص142. )<\/strong><\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n<h3><span style=\"font-size:18px;\"><span style=\"font-family:bnazanin;\">بیعت نکردن با یزید و قیام کربلا<\/span><\/span><\/h3>\r\n\r\n<p><span style=\"font-size:18px;\"><span style=\"font-family:bnazanin;\">زمانی که امامت و رهبری شیعیان به امام حسین (ع ) منتقل شد ، ایشان به پیمان صلحی که برادرش با معاویه بسته بود، وفادار ماند<strong>(شیخ مفید، الارشاد، 1413ق، ج2، ص32)&nbsp;<\/strong>و مخالفتی با معاویه نکرد. معاویه مانند خلفای سه گانه در ظاهر به حسین بن علی(ع) احترام می گذاشت و او را بزرگ می شمرد و به کارگزارانش دستور داده بود که متعرض فرزند رسول خدا(ص) نشوند و از بی احترامی به وی بپرهیزند.&nbsp;<strong>(دینوری، الاخبار الطوال، 1368، ص224)<\/strong><\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n<p><span style=\"font-size:18px;\"><span style=\"font-family:bnazanin;\">پس از درگذشت معاویه ، یزید بر تخت حکومت اسلامی تکیه زد و خود را امیرالمؤمنین خواند،وتصمیم گرفت از چند تن از بزرگانی که ولایتعهدی او را نپذیرفته بودند، از جمله حسین بن علی، به زور بیعت بگیرد.&nbsp;<strong>(طبری، تاریخ الأمم و الملوک، 1387، ج5، ص338 )<\/strong>&nbsp; ولی حسین(ع) از بیعت خودداری کرد&nbsp; و همراه خانواده و یارانش در 28 رجب، مدینه را به قصد مکه ترک کرد.&nbsp;<strong>(&nbsp; شیخ مفید، الارشاد، 1413، ج2، ص34. )<\/strong><\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n<p><span style=\"font-size:18px;\"><span style=\"font-family:bnazanin;\">&nbsp;شیعیان کوفه که از بیعت نکردن سومین امام خود با خبر شده بودند، نامه هایی برای او نوشتند و به کوفه دعوتش کردند.<strong>( بلاذری، انساب الاشراف، 1417ق، ج3، ص157-159)<\/strong>&nbsp;حسین بن علی مسلم بن عقیل را به کوفه فرستاد تا اوضاع را به او گزارش کند، مسلم پس از مشاهده استقبال و بیعت مردم، امام حسین را به کوفه فراخواند و او نیز همراه خانواده و یارانش در هشتم ذی حجه از مکه به سمت کوفه حرکت کرد.&nbsp;<strong>(شیخ مفید، الارشاد، 1413ق، ج2، ص 41 و ص 66 )<\/strong><\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n<p><span style=\"font-size:18px;\"><span style=\"font-family:bnazanin;\">حسین(ع) به دعوت کوفیان، همراه خانواده و یارانش به سوی این شهر حرکت کرده بود، در منطقه ای به نام ذو حسم با سپاهی به فرماندهی حر بن یزید ریاحی رو به رو گردید و مجبور شد مسیر حرکت خود را تغییر دهد.&nbsp;<strong>(طبری، تاریخ الامم و الملوک، 1387ق، ج5، ص408)<\/strong><\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n<p><span style=\"font-size:18px;\"><span style=\"font-family:bnazanin;\">امام حسین و یارانش روز دوم محرم به کربلا رسیدند&nbsp;<strong>(بن اعثم الکوفی، الفتوح، 1991م، ج5، ص83 )<\/strong>&nbsp;و فردای آن روز سپاهی چهار هزار نفری از مردم کوفه به فرماندهی عمر بن سعد وارد کربلا شد<strong>(دینوری، الاخبار الطوال، 1368، ص253)<\/strong>&nbsp;&nbsp;<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n<p><span style=\"font-size:18px;\"><span style=\"font-family:bnazanin;\">&nbsp;عصر روز تاسوعا سپاه عمر سعد آماده جنگ شد اما&nbsp; امام حسین آن شب را برای مناجات با خدا مهلت گرفت و&nbsp; شب عاشورا برای یاران خود سخن گفت و بیعت از آنان برداشت و اجازه رفتن داد؛ ولی آنان بر وفاداری و حمایت از او تأکید کردند.&nbsp;<strong>(&nbsp; شیخ مفید، الارشاد، 1413ق، ج2، ص91-94.)<\/strong><\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n<p><span style=\"font-size:18px;\"><span style=\"font-family:bnazanin;\">صبح روز عاشورا جنگ آغاز شد و تا ظهر بسیاری از یاران حسین(ع) به شهادت رسیدند وسپس خویشان امام که اولین آنان، علی اکبر بود، به میدان رفتند و آنان نیز یکی پس از دیگری به شهادت رسیدند. سپس خود حسین بن علی(ع) به میدان رفت و عصرگاه روز دهم محرم به شهادت رسید.&nbsp;<strong>(طبری، تاریخ الأمم و الملوک،1387ق، ج5، ص429-430.)<\/strong>&nbsp;سپس&nbsp; زنان و کودکان و&nbsp;<strong>امام سجاد<\/strong>(ع) که بیمار بود، به اسیری گرفته و به کوفه و سپس شام فرستاده شدند.<strong>&nbsp;(&nbsp; طبری، تاریخ الأمم و الملوک، 1387ق، ج5، ص456. )&nbsp;<\/strong><\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n<p><span style=\"font-size:18px;\"><span style=\"font-family:bnazanin;\">گرچه امام حسین و یارانش شهید شدند اما فداکاری ایشان همراه با 72 تن از یارانش حماسه ایی آفرید. حماسه ایی کـه جاودان شد و همیشه در دل تاریخ خواهد ماند.&nbsp;<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;<\/p>\r\n","content_source":"","content_url":"","content_date_start":"2023-07-18 16:19:50","content_date_event":"2023-07-17 09:19:23","content_date_event_start":null,"content_date_event_end":null,"content_show_title_slider":0,"content_date_last_edit":"2023-07-28 00:34:00","content_date_register":"2023-07-17 09:28:14","content_columns":0,"content_show_img":0,"content_show_details":0,"content_show_related_img":0,"content_show_slider":1,"content_comment":1,"content_score":0,"tag_id":0,"score_average":null,"score_count":null,"score_date_last":null,"uid":95487,"eid":95487,"attach_title":"ایام سوگواری و عزاداری سید و سالار شهیدان، حضرت ابا عبدالله الحسین(ع) تسلیت باد 2","attaches":[{"sizes":{"150":".\/cache\/2\/attach\/202307\/771844_4267219954_150_87.webp","300":".\/cache\/2\/attach\/202307\/771844_4267219954_300_175.webp","400":".\/cache\/2\/attach\/202307\/771844_4267219954_400_233.webp","600":".\/cache\/2\/attach\/202307\/771844_4267219954_600_350.webp","900":".\/cache\/2\/attach\/202307\/771844_4267219954_900_525.webp","1200":".\/cache\/2\/attach\/202307\/771844_4267219954_1200_700.webp"},"ext":"jpg","file_media":1,"token":4267219954,"files":{"original":{"url":".\/file\/2\/attach\/202307\/771844_4267219954.jpg","width":6842,"height":3989,"size":0}}}]}]]