[[{"content_id":293975,"content_number":0,"portal_id":2,"lang_id":"fa","content_title":"سرمایه اجتماعی و جایگاه آن در جنگ رمضان با تأکید بر مردم","content_rtitr":"","content_short_title":"","content_summary":"بر اساس تعریف بانک جهانی از سرمایه اجتماعی (۱۹۹۸)، این مفهوم دربرگیرنده نهادها، روابط، نظرگاه ها و ارزش هایی است که کنش های جمعی را ممکن می سازد. در نگاهی اجمالی، در جامعه شناسی، سرمایه اجتماعی با سه شاخص اعتماد، مشارکت و همیاری سنجیده می شود. قصد بر این است که این نگاه، در ارتباط با حضور مردم در جنگ رمضان مورد بحث قرار گیرد.","content_summary_fill":1,"content_body":"سرمایه اجتماعی و جایگاه آن در جنگ رمضان با تأکید بر مردم\r\n\r\nمحمدرحیم صفری؛ عضو هیئت&zwnj;علمی دانشگاه فرهنگیان تهران\r\nبر اساس تعریف بانک جهانی از سرمایه اجتماعی (۱۹۹۸)، این مفهوم دربرگیرنده نهادها، روابط، نظرگاه&zwnj;ها و ارزش&zwnj;هایی است که کنش&zwnj;های جمعی را ممکن می&zwnj;سازد. در نگاهی اجمالی، در جامعه&zwnj;شناسی، سرمایه اجتماعی با سه شاخص اعتماد، مشارکت و همیاری سنجیده می&zwnj;شود. قصد بر این است که این نگاه، در ارتباط با حضور مردم در جنگ رمضان مورد بحث قرار گیرد.\r\nمصداق کامل و تبلور عینی مشارکت اجتماعی را می&zwnj;توان در حضور و مشارکت مستمر مردم در جریان جنگ رمضان ملاحظه نمود. اجتماع خودجوش در میادین اصلی شهرها و کاروان&zwnj;های خودرویی، اهدای خون، حضور داوطلبانه نیروهای مردمی در ایست- بازرسی&zwnj;ها، کمک در قالب امدادگری به مکان&zwnj;ها و آسیب&zwnj;دیدگان و ... مصادیقی از این حضور است. وجه کامل و برجسته آن در حضور مستمر و شبانه&zwnj;ی مردم در خیابان&zwnj;ها قابل مشاهده است؛ حرکتی که فراتر از هیجانات زودگذر، به یک هنجار پایدار تبدیل شده است. هنجاری که برگرفته از آموزه&zwnj;های اسلامی- ایرانی است.&nbsp;\r\nاعتماد اجتماعی به کارگزاران نظام یکی از وجوه این حضور است. در این حضورها، شعارها مبین و موید این اعتماد است؛ مردم به غریبه&zwnj;هایی که در خیابان&zwnj;ها در کنارشان راهپیمایی می&zwnj;کنند، بدون هیچ آشنایی قبلی اعتماد دارند. این سطح از اعتماد، سرمایه&zwnj;ای است که صرفاً فرهنگ اسلامی- ایرانی می&zwnj;تواند آن را خلق کند.\r\nدوم، اگر بپذیریم مشارکت اجتماعی مستلزم ویژگی&zwnj;های عقلانیت، تداوم و سازمان&zwnj;یافتگی است که هر سه مورد به صورت خودجوش تحقق می&zwnj;یابد. حضور مستمر مردم در بخش&zwnj;های پیش&zwnj;گفته و به طور مشخص گردهمایی&zwnj;های شبانه&zwnj;ی مردم در خیابان&zwnj;ها، مبتنی بر عقلانیت (برخلاف کمک&zwnj;های احساسی و مقطعی مثل هجوم برای کمک به سیل&zwnj;زدگان و زلزله&zwnj;زدگان)، دارای ساختاری منظم و تداوم زمانی است. این مشارکت نه از روی احساس لحظه&zwnj;ای که مبتنی بر درک عقلانی از ضرورت همبستگی ملی شکل گرفته و شب&zwnj;به&zwnj;شب، بدون اعلام رسمی، تکرار می&zwnj;شود.\r\nسوم، اگر همیاری را به معنای کمک بدون شناخت و توقع بدانیم، در این حضور خیابانی به اوج می&zwnj;رسد. مردم در دل شب، بدون آنکه یکدیگر را بشناسند یا انتظار پاداشی داشته باشند، به ایجاد امنیت جمعی کمک می&zwnj;کنند؛ در مواردی آب و غذا توزیع می&zwnj;کنند و ... . این همان سرمایه اجتماعی به تعبیر دورکیمی فراتر از جمع ساده افراد است؛ به تعبیری جامعه را به یک موجود زنده و همبسته تبدیل می&zwnj;کند.\r\nدر پایان، حضور مردم در صحنه&zwnj;های مختلف، به خصوص در خیابان&zwnj;ها نشان می&zwnj;دهد که سرمایه اجتماعی وقتی اصیل است که نه هیجانی و مقطعی، بلکه عقلانی، پایدار و سازمان&zwnj;یافته باشد؛ دقیقاً همان چیزی که دشمنان آن را نه&zwnj;تنها پیش&zwnj;بینی نمی&zwnj;کردند؛ بلکه آن را پاشنه آشیل نظام می&zwnj;دانستند و امید اصلی را به آن بسته بودند.&nbsp;\r\nمحمدرحیم صفری؛ عضو هیئت&zwnj;علمی دانشگاه فرهنگیان تهران\r\n","content_html":"<p>سرمایه اجتماعی و جایگاه آن در جنگ رمضان با تأکید بر مردم<\/p>\r\n\r\n<p>محمدرحیم صفری؛ عضو هیئت&zwnj;علمی دانشگاه فرهنگیان تهران<br \/>\r\nبر اساس تعریف بانک جهانی از سرمایه اجتماعی (۱۹۹۸)، این مفهوم دربرگیرنده نهادها، روابط، نظرگاه&zwnj;ها و ارزش&zwnj;هایی است که کنش&zwnj;های جمعی را ممکن می&zwnj;سازد. در نگاهی اجمالی، در جامعه&zwnj;شناسی، سرمایه اجتماعی با سه شاخص اعتماد، مشارکت و همیاری سنجیده می&zwnj;شود. قصد بر این است که این نگاه، در ارتباط با حضور مردم در جنگ رمضان مورد بحث قرار گیرد.<br \/>\r\nمصداق کامل و تبلور عینی مشارکت اجتماعی را می&zwnj;توان در حضور و مشارکت مستمر مردم در جریان جنگ رمضان ملاحظه نمود. اجتماع خودجوش در میادین اصلی شهرها و کاروان&zwnj;های خودرویی، اهدای خون، حضور داوطلبانه نیروهای مردمی در ایست- بازرسی&zwnj;ها، کمک در قالب امدادگری به مکان&zwnj;ها و آسیب&zwnj;دیدگان و ... مصادیقی از این حضور است. وجه کامل و برجسته آن در حضور مستمر و شبانه&zwnj;ی مردم در خیابان&zwnj;ها قابل مشاهده است؛ حرکتی که فراتر از هیجانات زودگذر، به یک هنجار پایدار تبدیل شده است. هنجاری که برگرفته از آموزه&zwnj;های اسلامی- ایرانی است.&nbsp;<br \/>\r\nاعتماد اجتماعی به کارگزاران نظام یکی از وجوه این حضور است. در این حضورها، شعارها مبین و موید این اعتماد است؛ مردم به غریبه&zwnj;هایی که در خیابان&zwnj;ها در کنارشان راهپیمایی می&zwnj;کنند، بدون هیچ آشنایی قبلی اعتماد دارند. این سطح از اعتماد، سرمایه&zwnj;ای است که صرفاً فرهنگ اسلامی- ایرانی می&zwnj;تواند آن را خلق کند.<br \/>\r\nدوم، اگر بپذیریم مشارکت اجتماعی مستلزم ویژگی&zwnj;های عقلانیت، تداوم و سازمان&zwnj;یافتگی است که هر سه مورد به صورت خودجوش تحقق می&zwnj;یابد. حضور مستمر مردم در بخش&zwnj;های پیش&zwnj;گفته و به طور مشخص گردهمایی&zwnj;های شبانه&zwnj;ی مردم در خیابان&zwnj;ها، مبتنی بر عقلانیت (برخلاف کمک&zwnj;های احساسی و مقطعی مثل هجوم برای کمک به سیل&zwnj;زدگان و زلزله&zwnj;زدگان)، دارای ساختاری منظم و تداوم زمانی است. این مشارکت نه از روی احساس لحظه&zwnj;ای که مبتنی بر درک عقلانی از ضرورت همبستگی ملی شکل گرفته و شب&zwnj;به&zwnj;شب، بدون اعلام رسمی، تکرار می&zwnj;شود.<br \/>\r\nسوم، اگر همیاری را به معنای کمک بدون شناخت و توقع بدانیم، در این حضور خیابانی به اوج می&zwnj;رسد. مردم در دل شب، بدون آنکه یکدیگر را بشناسند یا انتظار پاداشی داشته باشند، به ایجاد امنیت جمعی کمک می&zwnj;کنند؛ در مواردی آب و غذا توزیع می&zwnj;کنند و ... . این همان سرمایه اجتماعی به تعبیر دورکیمی فراتر از جمع ساده افراد است؛ به تعبیری جامعه را به یک موجود زنده و همبسته تبدیل می&zwnj;کند.<br \/>\r\nدر پایان، حضور مردم در صحنه&zwnj;های مختلف، به خصوص در خیابان&zwnj;ها نشان می&zwnj;دهد که سرمایه اجتماعی وقتی اصیل است که نه هیجانی و مقطعی، بلکه عقلانی، پایدار و سازمان&zwnj;یافته باشد؛ دقیقاً همان چیزی که دشمنان آن را نه&zwnj;تنها پیش&zwnj;بینی نمی&zwnj;کردند؛ بلکه آن را پاشنه آشیل نظام می&zwnj;دانستند و امید اصلی را به آن بسته بودند.&nbsp;<br \/>\r\nمحمدرحیم صفری؛ عضو هیئت&zwnj;علمی دانشگاه فرهنگیان تهران<\/p>\r\n","content_source":"","content_url":"","content_date_start":"2026-04-01 10:18:08","content_date_event":"2026-04-01 10:18:08","content_date_event_start":null,"content_date_event_end":null,"content_show_title_slider":1,"content_date_last_edit":"2026-04-01 10:19:49","content_date_register":"2026-04-01 10:19:49","content_columns":0,"content_show_img":1,"content_show_details":0,"content_show_related_img":0,"content_show_slider":1,"content_comment":1,"content_score":0,"tag_id":0,"score_average":null,"score_count":null,"score_date_last":null,"uid":80476,"eid":0,"attach_title":null,"attaches":[{"sizes":{"150":".\/file\/2\/attach\/197001\/attach.png","300":".\/file\/2\/attach\/197001\/attach.png","400":".\/file\/2\/attach\/197001\/attach.png","600":".\/file\/2\/attach\/197001\/attach.png","900":".\/file\/2\/attach\/197001\/attach.png","1200":".\/file\/2\/attach\/197001\/attach.png"}}]}]]