[[{"content_id":294187,"content_number":0,"portal_id":2,"lang_id":"fa","content_title":"از سکوت تماشاگر به مسئولیت کنشگر: تفنگت را زمین نگذار!","content_rtitr":"","content_short_title":"","content_summary":"ین ایام، در اجتماعات شبانه مردم آنچه که بسیار مشخص است افزایش امید، همدلی و انسجام اجتماعی در جامعه است. از طرفی، حضور نهاد و موسسات دولتی یا مردمی در موکب ها پر رنگ و در کل همه برای «وطن» گام های متفاوت و گوناگونی برداشته اند. همه «برای ایران» آمده اند؛ اساتید، پزشکان، حوزویان، معلمان، دانشجویان، هنرمندان، بازاریان و ... . آنچه عیان است رقابت در عرصه خدمت رسانی در قالب مأموربتی است که همه برای خود تعریف کرده اند و به عبارتی هر کس «تفنگ مسئولیت» خود را به دست گرفته است. اما در میان این شور خدمت، پرسش هایی تلخ و بنیادین ذهن را به چالش می کشد:","content_summary_fill":1,"content_body":"از سکوت تماشاگر به مسئولیت کنشگر: تفنگت را زمین نگذار!\r\n\r\n امید مهنی\r\nعضو هیأت علمی دانشگاه فرهنگیان کرمان\r\n\r\nاین ایام، در اجتماعات شبانه مردم آنچه که بسیار مشخص است افزایش امید، همدلی و انسجام اجتماعی در جامعه است. از طرفی، حضور نهاد و موسسات دولتی یا مردمی در موکب ها پر رنگ و در کل همه برای «وطن» گام های متفاوت و گوناگونی برداشته اند. همه «برای ایران» آمده اند؛ اساتید، پزشکان، حوزویان، معلمان، دانشجویان، هنرمندان، بازاریان و ... . آنچه عیان است رقابت در عرصه خدمت رسانی در قالب مأموربتی است که همه برای خود تعریف کرده اند و به عبارتی هر کس «تفنگ مسئولیت» خود را به دست گرفته است. اما در میان این شور خدمت، پرسش‌هایی تلخ و بنیادین ذهن را به چالش می‌کشد:\r\nما کجا بودیم که نقشه‌های شیطانی اغتشاشگران، خیابان‌ها را به میدان نبرد تبدیل کرد؟ ؛ ما کجا بودیم که برخی مردم را نامید می کردند؟ ؛ ما کجا بودیم که برخی ها شدند وطن فروش؟؛ و در نهایت ما کجا بودیم که دشمن امید داشت خاکمان را بسوزاند و ما سکوت کنیم؟!\r\nپاسخ این پرسش‌ها، در بن‌بست «انفعال» نهفته است. ما در دام این گمان های غلط گرفتار شدیم که: کاری از ما بر نمی آید؛ بروم که چه؟؛ بگویم که چه؟؛ رای بدهم که چه؟؛ گمان بردیم فرقی ندارد چه کسی مدیر باشد و در آخر این سکوت و انفعال ما را به اینجا کشاند!\r\nگمان بردیم با سکوت و انفعال مشکلی ایجاد نمی‌شود اما شد!. حقیقت این است که سکوت، خود یک کنش است؛ کنشی که پیامدش فروپاشی است. در مواجهه با تضاد میان حق و باطل، ایمان واقعی مستلزم ایستادگی است؛ امام صادق (ع) در توصیف اهمیت حضور و اثرگذاری مؤمن در جامعه می‌فرمایند: «مؤمن برای مؤمن، همچون بنایی است که اجزای آن یکدیگر را استحکام می‌بخشند». وقتی یکی از سنگ‌های این بنا از جای می‌افتد، کل ساختار در خطر فروپاشی است.\r\nاما آنچه در این روزها و تجمعات شبانه مردمی می بینیم، تفاوت میان «تماشاگر بودن» و «بودن» است. تفاوت میان کسی که اجازه می‌دهد تاریخ برای او نوشته شود و کسی که با حضور خود، قلم تاریخ را به دست می‌گیرد.\r\nاز این رو اگر می‌خواهیم فردا، در برابر طوفان‌های جدید، سدی استوار باشیم، هرگز نباید از جایگاه خود عقب بنشینیم و «تفنگ مسئولیت» را زمین بگذاریم؛ چرا که این تفنگ ابزاریست برای صیانت از وطن!\r\n\r\n \r\n","content_html":"

از سکوت تماشاگر به مسئولیت کنشگر: تفنگت را زمین نگذار!<\/p>\r\n\r\n

 امید مهنی
\r\nعضو هیأت علمی دانشگاه فرهنگیان کرمان<\/p>\r\n\r\n

این ایام، در اجتماعات شبانه مردم آنچه که بسیار مشخص است افزایش امید، همدلی و انسجام اجتماعی در جامعه است. از طرفی، حضور نهاد و موسسات دولتی یا مردمی در موکب ها پر رنگ و در کل همه برای «وطن» گام های متفاوت و گوناگونی برداشته اند. همه «برای ایران» آمده اند؛ اساتید، پزشکان، حوزویان، معلمان، دانشجویان، هنرمندان، بازاریان و ... . آنچه عیان است رقابت در عرصه خدمت رسانی در قالب مأموربتی است که همه برای خود تعریف کرده اند و به عبارتی هر کس «تفنگ مسئولیت» خود را به دست گرفته است. اما در میان این شور خدمت، پرسش‌هایی تلخ و بنیادین ذهن را به چالش می‌کشد:
\r\nما کجا بودیم که نقشه‌های شیطانی اغتشاشگران، خیابان‌ها را به میدان نبرد تبدیل کرد؟ ؛ ما کجا بودیم که برخی مردم را نامید می کردند؟ ؛ ما کجا بودیم که برخی ها شدند وطن فروش؟؛ و در نهایت ما کجا بودیم که دشمن امید داشت خاکمان را بسوزاند و ما سکوت کنیم؟!
\r\nپاسخ این پرسش‌ها، در بن‌بست «انفعال» نهفته است. ما در دام این گمان های غلط گرفتار شدیم که: کاری از ما بر نمی آید؛ بروم که چه؟؛ بگویم که چه؟؛ رای بدهم که چه؟؛ گمان بردیم فرقی ندارد چه کسی مدیر باشد و در آخر این سکوت و انفعال ما را به اینجا کشاند!
\r\nگمان بردیم با سکوت و انفعال مشکلی ایجاد نمی‌شود اما شد!. حقیقت این است که سکوت، خود یک کنش است؛ کنشی که پیامدش فروپاشی است. در مواجهه با تضاد میان حق و باطل، ایمان واقعی مستلزم ایستادگی است؛ امام صادق (ع) در توصیف اهمیت حضور و اثرگذاری مؤمن در جامعه می‌فرمایند: «مؤمن برای مؤمن، همچون بنایی است که اجزای آن یکدیگر را استحکام می‌بخشند». وقتی یکی از سنگ‌های این بنا از جای می‌افتد، کل ساختار در خطر فروپاشی است.
\r\nاما آنچه در این روزها و تجمعات شبانه مردمی می بینیم، تفاوت میان «تماشاگر بودن» و «بودن» است. تفاوت میان کسی که اجازه می‌دهد تاریخ برای او نوشته شود و کسی که با حضور خود، قلم تاریخ را به دست می‌گیرد.
\r\nاز این رو اگر می‌خواهیم فردا، در برابر طوفان‌های جدید، سدی استوار باشیم، هرگز نباید از جایگاه خود عقب بنشینیم و «تفنگ مسئولیت» را زمین بگذاریم؛ چرا که این تفنگ ابزاریست برای صیانت از وطن!<\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n","content_source":"","content_url":"","content_date_start":"2026-04-09 10:58:55","content_date_event":"2026-04-09 10:58:55","content_date_event_start":null,"content_date_event_end":null,"content_show_title_slider":1,"content_date_last_edit":"2026-04-09 11:00:02","content_date_register":"2026-04-09 11:00:02","content_columns":0,"content_show_img":1,"content_show_details":0,"content_show_related_img":0,"content_show_slider":1,"content_comment":1,"content_score":0,"tag_id":0,"score_average":null,"score_count":null,"score_date_last":null,"uid":80476,"eid":0,"attach_title":null,"attaches":[{"sizes":{"150":".\/file\/2\/attach\/197001\/attach.png","300":".\/file\/2\/attach\/197001\/attach.png","400":".\/file\/2\/attach\/197001\/attach.png","600":".\/file\/2\/attach\/197001\/attach.png","900":".\/file\/2\/attach\/197001\/attach.png","1200":".\/file\/2\/attach\/197001\/attach.png"}}]}]]