نظام تعلیم و تربیت با حکمرانی مشارکتی دانشگاه فرهنگیان و آموزش و پرورش، در مسیر توسعه عدالت آموزشی و تقویت هویت حرفه‌ای معلمان پایه‌گذاری می‌شود

به گزارش روابط عمومی دانشگاه فرهنگیان استان قزوین، مصطفی غفاری، سرپرست دانشگاه استان، در تبیین چشم‌انداز تحولی این دانشگاه، بر ضرورتِ معماریِ نوینِ ساختارها برای تحقق عدالت آموزشی تأکید کرد.

مصطفی غفاری با طرح این دیدگاه که «نظام تعلیم و تربیت با حکمرانی مشارکتی دانشگاه فرهنگیان و آموزش و پرورش، در مسیر توسعه عدالت آموزشی و تقویت هویت حرفه‌ای معلمان پایه‌گذاری می‌شود»، استدلال کرد: "ما باید از الگوی سنتی "تأمین‌کنندگیِ خطی" خارج شویم و به سمت مدلِ حکمرانیِ شبکه‌ای حرکت کنیم. در نگاه مدیریتیِ جدید، دانشگاه فرهنگیان و آموزش و پرورش، دو جزیره مجزا نیستند، بلکه ارکان یک اکوسیستم واحدند که باید همکاری سیستمی داشته باشند. این هم‌افزایی، تنها یک همکاریِ اداری نیست؛ بلکه یک ضرورت استراتژیک برای بازطراحیِ مدل کسب‌و‌کارِ تعلیم و تربیت است".

از "آموزش‌محوری" به "هم‌آفرینیِ ارزش"

سرپرست دانشگاه فرهنگیان استان قزوین، با نقد رویکردهای انفعالی در تربیت معلم، افزود: "هویت حرفه‌ای معلم، یک دارایی نامشهود است که در میدانِ عمل و در تعاملِ مستمر با نظام آموزشی ساخته می‌شود. ما به دنبال استقرارِ الگوی هم‌آفرینی ارزش هستیم؛ به این معنا که دانشجو‌معلم ما نباید صرفاً گیرنده منفعلِ دانشِ آکادمیک باشد، بلکه باید به عنوان یک کنشگرِ فعال در فرآیندِ حلِ مسائلِ واقعیِ مدارس و ناقد محتوای آموزشی، مشارکت کند. دانشگاه و مدرسه باید در یک چرخه مستمرِ بازخورد، مهارت‌ها و صلاحیت‌های حرفه‌ای را به‌صورت لحظه‌ای به‌روزرسانی کنند"

دوسوتوانیِ سازمانی؛ کلیدِ تحققِ عدالتِ آموزشی

دکتر غفاری با اشاره به چالشِ بروکراسی‌های فرساینده، از مفهوم «دوسوتوانی سازمانی» برای مدیریت دانشگاه استفاده کرد و تصریح کرد: "مدیریتِ موفقِ دانشگاه در عصر کنونی، تواناییِ حفظِ بهره‌وریِ ساختارهای موجود در کنارِ جسارت برای نوآوری‌های ساختارشکن است. ما باید همزمان که کیفیتِ آموزشِ پایه را حفظ می‌کنیم، در مدل‌های حکمرانیِ خود، جسارتِ تغییر و چابکی داشته باشیم. عدالتِ آموزشی، معلولِ همین چابکی است؛ چرا که توزیعِ متوازنِ فرصت‌های یادگیری، نیازمندِ سازمانی است که بتواند خود را با سرعتِ تحولاتِ تکنولوژیک و اجتماعی همسان کند"

مدیریتِ دانش‌بنیان و تقویتِ هویتِ حرفه‌ای

وی با تأکید بر اینکه «هویت حرفه‌ای» تنها از طریق آموزشِ کلاسیک ایجاد نمی‌شود، ادامه داد: "ما نیازمندِ ساختارهای مرزشکن هستیم که بتوانند اساتید، دانشجومعلمان و مدیرانِ مدارس را در یک شبکه یادگیریِ واحد پیوند دهند. مدیریتِ ما، مدیریتِ دانش‌بنیان بر پایه داده‌کاویِ نیازهای واقعیِ مدارس خواهد بود. در این ساختار نوین، نگاه ما به مسائل آموزش و پرورش، نگاهی ایستا و گزارش‌محور نخواهد بود؛ بلکه وظیفه خود می‌دانیم به جای «حملِ مسئله» و انباشتِ چالش‌ها، به «حِلّ مسئله» در میدانِ عمل روی آوریم. وقتی معلمِ ما احساس کند دانشگاه، شریکِ استراتژیکِ او در میدانِ مدرسه است، هویتِ حرفه‌ای او نه به مثابه یک کارمندِ آموزشی، بلکه به عنوان یک معمارِ تحول‌گرایِ اجتماعی بازتعریف می‌شود".

دانشگاه به مثابه اتاق فکرِ تمدنی

غفاری در پایان، با تبیینِ جایگاهِ تمدنیِ این رویکرد گفت: "تحققِ عدالت آموزشی، پروژه‌ای است که شکست در آن پذیرفته نیست. با حکمرانیِ مشارکتی، ما دانشگاه فرهنگیان را به یک «سازمانِ یادگیرنده» تبدیل می‌کنیم که نه فقط تربیت‌کننده معلم، بلکه تولیدکننده دانشِ مدیریتِ تعلیم و تربیت است. هدف ما این است که مدلِ تعاملِ دانشگاه و آموزش و پرورش، به الگویِ پیشران برای کل کشور تبدیل شود".