به نام آن‌که در واژه‌ها وطن دارد

سراینده:فاطمه کلهر

معاون آموزشی و مشاور دبستان زمر ، قزوین، محمدیه

من از تبار واژه‌ام...

از نسل بغض‌هایی

که در گلوی تاریخ

به شعر بدل شدند

من از سکوت کاغذ

فریاد می‌سازم

و از جوهر اندوه

چراغی برای فردا

ای سرزمین ریشه‌دار در رگ‌های من...

نامت

نه واژه‌ای بر لب،

که تپشِ سرخِ قلبی‌ست

در سینه‌ی روزگار

من می‌نویسم

تا هیچ حقیقتی

در ازدحام فراموشی گم نشود

تا عشق،

از مرزهای خاموشی عبور کند

و انسان

در آینه‌ی خویش

دوباره متولد شود

چه باک اگر جهان

تمام پنجره‌هایش را ببندد...

من از شکاف یک کلمه

سپیده را به تماشا خواهم نشست

زیرا شعر،

آخرین سنگر روشنایی‌ست

و شاعر،

کسی‌ست که حتی در تاریکی

به آمدنِ صبح

ایمان دارد...